Het rommelt bij de KNVB en dat kán u niet ontgaan zijn. Koortsachtig wordt er gezocht naar oplossingen voor de ontstane chaos. Niet alleen op technisch vlak heeft Oranje de weg naar beneden gevonden, maar ook op bestuurlijk niveau wordt er fout op fout gestapeld…

De afgelopen twee WK’s was Nederland uitermate succesvol. In Zuid-Afrika werd met puur resultaatvoetbal de finale gehaald, maar werd deze opnieuw verloren. Ditmaal niet van het gastland, zoals de voorgaande twee edities, maar van Spanje. Vier jaar later was het vooral reactievoetbal plus individuele klasse dat ten grondslag lag aan de derde plaats. Zonder ook maar één nederlaag te hoeven slikken werd in Brazilië een uitstekend toernooi afgewerkt. Het EK van 2012 in Polen en Oekraïne werd een regelrechte afgang. Na drie nederlagen konden de koffers alweer gepakt worden. Des te meer verbazing het heeft gewekt dat er twee jaar later zo’n prestatie kon worden neergezet. Maar na dat WK begon eigenlijk de teloorgang van het Oranje Rijk…

Na het vertrek van Van Gaal werd Guus Hiddink opnieuw van stal gehaald om de nog onervaren Danny Blind uit de wind te houden. De kwalificatiereeks voor het EK 2016 verliep dramatisch, vooral door persoonlijke en tactische fouten. Ondanks dat dit toernooi werd uitgebreid naar vierentwintig landen, slaagde Oranje er niet in zich te kwalificeren, zelfs niet via play-offs. Bert van Oostveen, de opperbobo, zegde de Achterhoekse wereldburger de wacht aan, al tijdens de kwalificatiereeks, en Blind werd naar voren geschoven. Met zijn assistenten Marco van Basten én Ruud van Nistelrooij kreeg hij, naar later bleek, de onmogelijke taak om Oranje weer een gezicht te geven. Dick Advocaat werd aangetrokken om het gebrek aan ervaring bij dit trio te compenseren. Het leek weer eventjes ergens op…

Bert van Oostveen kondigde geheel onverwachts (maar toch ook weer niet helemaal gezien de kritiek) enkele dagen vóór Zweden-Nederland (WK 2018-kwalificatie) zijn ontslag aan. Hans van Breukelen werd benoemd tot technisch directeur, maar laat al snel zien dat de gewezen schoolmeester nog geen juiste invulling kan geven aan de profielschets door de komst van Ruud Gullit te blokkeren. Ook de assistenten Advocaat (Fenerbahce) en Van Basten (FIFA) keerden de bond de rug toe. Een beter moment hadden de heren niet kunnen uitkiezen. Het is tekenend voor de chaos. Bondscoach Blind wordt aan alle kanten in de steek gelaten en het kan ook bijna niet anders dan dat dit op sportief vlak ook gaan doorwegen. Een oefeninterland tegen een zeer matig Griekenland wordt verloren en in de achterkamertjes in de Zeisterbossen wordt Gijs de Jong als opvolger genoemd van Van Oostveen. De BVO’s, waaronder de grote drie (Ajax, PSV en Feyenoord), keuren dit af waardoor zijn kandidatuur weer wordt ingetrokken. Door het gekonkel binnen de boven alle partijen staande Raad van Commissarissen (RVC) en door gebrek aan vertrouwen van de Betaald Voetbal Organisaties ziet preses Johan Lokhorst geen andere uitweg meer dan ook op te stappen. De overige vier leden beraden zich nog over hun positie. Het houdt niet op, niet vanzelf, zullen de volgers onderhand gaan denken.

De mislukte coupepoging van Michael van Praag drukt hem weer in het pluche in Zeist. Genoeg te doen daar in Zeist. De vorming van een tweede en derde divisie van de topamateurclubs is een feit en nu gaat het jeugdvoetbal weer op het schop. Wedstrijd op een kwart veld, twee tegen twee, vier tegen vier en vijf tegen vijf. Scheidsrechters zijn mogelijk niet meer nodig. Het plan gaat de titel “winnaars Van Morgen” krijgen en is zeer ambitieus van opzet. De 300.000 kleine voetballertjes en hun tienduizenden trainers gaan de grootste verandering meemaken sinds de jaren zeventig.

“Waar moet dat heen, hoe zal dat gaan, waar komt die rotzooi toch vandaan?” zong wijlen Barend Servet vroeger al. Een kat in het nauw maakt rare sprongen. Je zou de heren bestuurders bijna TBS met dwangverpleging willen aanbieden, want niets is kennelijk nog gek genoeg in Nederland.

André van der Voort