Ach, die prachtige tijd van de Teletekst. Samen naar een scherm turen om nieuws te sprokkelen of soms eens een interview te lezen. Wie zijn ogen sluit, ziet vast meteen een beeld voor zich van een willekeurige pagina. Ook de cijfers intoetsen voor het gebruikelijke rondje zou zonder twijfel nog lukken. Pagina 504 voor de uitslagen van het eersteklassevoetbal in België. In afwachting van de update van het klassement even kijken hoe Eric Gerets het in Turkije had gedaan met Galatasaray. Op pagina 101 even checken of de regering niet gevallen is. Op pagina 800 even het cultuurnieuws lezen. Nog eens even kijken op pagina 505… ah, mijn ploeg is twee plaatsen omhooggesprongen.

Ik dacht korte tijd terug weer eens spontaan terug aan een Teletekst-interview van Eric Van Meir, die vertrokken was bij Lierse SK maar zich had laten overhalen om terug te keren naar het Lisp. Van Meir, die als speler vijf jaar actief was geweest bij de Pallieters en daarna een paar terugkeerde als hoofd- en assistent-coach, verklaarde dat hij aanvankelijk niet wilde terugkeren, maar dat de club hard had aangedrongen op zijn terugkeer. “Die mannen zijn bij hem thuisgekomen en hebben zijn barkast leeggedronken tot hij ja zei”, grapte mijn vader toen.

Bekeren tegen Ronaldo

Het moment dat ik daaraan moest terugdenken, was toen Yves Vanderhaeghe gelinkt werd aan een terugkeer naar KV Oostende. Het zou al zijn derde passage als trainer bij de kustclub zijn, na eerder de succesvolle periode tussen 2015 en 2017, toen KV Oostende onder leiding van Vanderhaeghe tweemaal op rij Play-off I haalde en in het laatste seizoen ook de bekerfinale, en een negen maanden durend verblijf in 2022, verspreid over twee seizoenen, waaronder het seizoen van de degradatie. Jawel, de man die op 31 oktober 2022 plaats moest ruimen voor Dominik Thalhammer, de man die hem ook al bij Cercle Brugge opvolgde, was toch weer in beeld bij zijn oude werkgever.

Third Time’s the Charm? Zo dacht Vanderhaeghe er kennelijk niet over. De oud-speler van onder andere Eendracht Aalst, Excelsior Moeskroen en RSC Anderlecht, die als speler zijn hele carrière in België bleef en als trainer ook nooit eerder de landsgrenzen overschreed, verraste vorige week door voor het Saoedische Al-Faisaly FC te tekenen. Vanderhaeghe surft zo mee op de hype, want eerder dit kalenderjaar trokken ook al Cristiano Ronaldo en zelfs de regerende Ballon d’Or Karim Benzema naar de oliestaat. “Hij mag dus beginnen met een tactiek te ontwikkelen om Cristiano Ronaldo af te stoppen”, schreef een gerenommeerde voetbalwebsite (voeg aanhalingstekens toe waar past) bij de aankondiging van het nieuws. Dat zal voorlopig dan toch enkel in de bekercompetitie mogelijk zijn, want in het seizoen 2023/24 komt de ex-club van Stéphane Demol en Marc Brys nog uit op het tweede niveau.

Daar kan komend seizoen misschien wel eens verandering in komen. Doordat Al-Faisaly vorig seizoen vijfde eindigde, slechts één plaats onder de laatste plek die recht gaf op promotie? Misschien. Omdat Vanderhaeghe, die vooralsnog enkel in de Jupiler Pro League coachte, stiekem een kei is in het promoveren? Misschien. Maar het geheime wapen luistert in wezen naar de naam Willy Semedo.

Drie op een rij

Willy wie? Ja, je moet de Jupiler Pro League echt grondig volgen om je die naam nog te herinneren, tenzij je supporter bent van Sporting Charleroi of KSV Roeselare. De geboren Fransman, die in 2020 debuteerde als Kaapverdisch international, maakte in januari 2018 de overstap van de Cypriotische eersteklasser Alki Oroklini naar Sporting Charleroi, waar Felice Mazzù hem slechts twee keer liet invallen in Play-off 2. Zijn uitleenbeurt aan KSV Roeselare werd al na zes maanden afgebroken, waarna Semedo na nog een snelle passage in Roemenië terugkeerde naar Frankrijk. Twee seizoenen bij Grenoble Foot en anderhalf seizoen bij het Cypriotische Pafos FC waren genoeg voor een transfer naar Al-Faisaly, dat volgens Transfermarkt meer dan een miljoen euro uitgaf voor de 29-jarige linksbuiten.

Wat maakt nu dat die jongen, die zijn stempel niet kon drukken in de Jupiler Pro League en in Eerste klasse B na een half seizoen werd doorgestuurd, een geheim wapen is voor de promotie, hoor ik u denken. Wel, daarvoor moeten we terugspoelen naar zijn passage bij Alki Oroklini. Die kondigde ik in bovengenoemde paragraaf aan als Cypriotische eersteklasser. Dat zijn ze intussen niet meer: de club uit Oroklini, een dorp in het district Larnaca, zakte na twee seizoenen al uit de hoogste divisie. Toen Semedo in 2014 een contract versierde bij de club, speelde de club… op het vierde niveau. Wie kan rekenen, zal opmerken dat Semedo in drie seizoenen van het vierde naar het eerste niveau opklom met Alki Oroklini.

Zo ver hoeft Semedo met zijn huidige club Al-Faisaly niet te gaan: de club speelt al op het hoogste niveau en kan bijgevolg slechts één niveau meer naar boven gaan. Of je moet out of the box gaan denken en er de AFC Champions League en het WK voor clubs gaan bijdenken. Vanderhaeghe en Semedo tegen Real Madrid, Botafogo FR en Wadi Degla SC. Tiens, heeft Eric Van Meir via Lierse eigenlijk ooit de kans gehad om in Egypte te gaan coachen?