Donderdagavond wordt in het Birmingham Palace in Anderlecht de vijftiende editie van de Belgische Leeuw, de Belgische voetbaltrofee voor de beste voetballers van Arabische afkomst, gehouden. De veertiende editie vond nauwelijks vijf maanden geleden plaats, maar voortaan zal er per seizoen geteld worden, bevestigt organisator Nourddin Zbakh. Hieronder de zeven kandidaten voor de hoofdprijs die op het stembiljet stonden – al was er ook ruimte om op andere spelers of speelsters te stemmen.

Mohamed Amoura: één, twee of drie keer feest op donderdag?
Zeggen dat Union Sint-Gillis deze kanjer gewoon op de bank van FC Lugano heeft gevonden. Dat was dan ook nog eens de tegenstander van Union in de play-offronde van de Europa League… De Algerijn opende uitgerekend in de Europa League-groepsfase zijn doelpuntenrekening voor Union: in het 1-1-gelijkspel tegen Toulouse FC wiste hij als invaller het openingsdoelpunt van de Fransen uit. Drie dagen later scoorde hij allebei de Brusselse goals in de 0-2-zege bij Cercle Brugge. Amoura die als basisspeler scoorde, dat was in zijn beginperiode nochtans eerder uitzondering dan regel. Op 28 september 2023 scoorde hij als basisspeler in de derby tegen RWDM, maar tegen STV, Eupen en Westerlo scoorde hij in oktober 2023 als invaller.

Soit, het volledige relaas van zijn doelpuntenfestival – voorlopig staat hij op 22 goals in alle competities – doen we in een ander artikel wel eens uit de doeken. Pakt Union dit seizoen nu een prijs of niet, Amoura staat wel symbool voor het feit dat er ook na de derde grote uittocht (Victor Boniface, Teddy Teuma, Siebe Van der Heyden, Senne Lynen, Bart Nieuwkoop, Oussama El Azzouzi, Ismaël Kandouss) nog steeds leven in Union zit. Amoura zal er donderdagavond allicht niet bij zijn in het Birmingham Palace, want in de namiddag speelt hij met Union de bekerfinale tegen Antwerp. Grijpt de Algerijn op donderdag naast de Beker van België én naast de Gouden Leeuw, dan is het toch sowieso wat feest voor hem, want op donderdag viert hij z’n 24e verjaardag.

Tarik Tissoudali: straks samen Mehdi Carcela recordwinnaar?
Als Tarik Tissoudali de oppergaai grijpt, evenaart hij recordwinnaar Mehdi Carcela. Laatstgenoemde won de prijs in 2015, 2018 en 2019, terwijl Tissoudali op twee zeges staat (2021 en 2022). Net als bij Carcela zou Tissoudali geen drie-op-een-rij hebben, want vorig jaar zette Bilal El Khannous zijn naam voor het eerst op de erelijst.

Laat u vooral niet afleiden door het feit dat KAA Gent momenteel in de schaduw van de Europe play-offs voetbalt: met 21 goals in alle competities – slechts één minder dan Amoura! – is hij dit seizoen al zeer belangrijk geweest voor de Buffalo’s, zeker na het vertrek van doelpuntenmachine Hugo Cuypers en fenomeen Gift Orban (toch ook goed voor twaalf goals in alle competities dit seizoen) in de winter. En dan miste Tissoudali tijdens de winter nog vier wedstrijden door zijn deelname aan de Afrika Cup met Marokko. In die periode werd Gent uitgeschakeld in de Beker van België en pakte de club slechts 1 op 9 in de competitie. Als u zich bedenkt dat Gent slechts één punt te kort kwam om zich te plaatsen voor de Champions Play-offs…

Helemaal tevreden over zijn seizoen is Tissoudali alleszins al niet. “Het is geen geheim dat ik na de Africa Cup een moeilijke periode heb doorgemaakt”, vertrouwde hij Het Nieuwsblad eind vorige maand toe. “Het was toch zoeken voor me. Ik kwam eigenlijk in een nieuw team terecht maar kampte ook met de naweeën van meer dan een maand met amper matchritme. Zelfs nu voel ik me zeker niet in topvorm”, aldus de ex-Beerschot-speler, die wel tevreden was over zijn recordaantal assists dit seizoen.

Aboubakary Koita: het seizoen van de doorbraak als linksbuiten
Hij draait al even mee in het Belgisch voetbal, maar het seizoen 2023/24 mogen we vooralsnog het beste seizoen ooit van Aboubakary Koita noemen. Bij KAA Gent, dat hem oppikte bij ASV Geel, kwam hij als tiener nauwelijks aan spelen toe. Via KV Kortrijk en Waasland-Beveren belandde hij in de zomer van 2021 bij STVV, waar hij pas in zijn derde seizoen volledig doorbrak qua aantal goals. Niet toevallig het seizoen waarin hij het meest wordt uitgespeeld als linksbuiten, zijn favoriete positie. “Mijn beste positie ook. Het liefst snijd ik van de flank naar binnen om dan met rechts op doel te trappen, vanop een meter of 20-25”, vertelde hij in de zomer van 2021 al aan Het Belang van Limburg.

Koita is dit seizoen alvast wat ‘Afrikaanser’ geworden: de Antwerpenaar, die weliswaar geboren werd in Senegal, maakte in oktober 2023 zijn interlanddebuut voor Mauritanië, het land van zijn vader. Koita werd kort daarna geselecteerd voor de Afrika Cup, waar de Mauritaniërs de knock-outfase haalden. Koita scoorde in de tweede groepswedstrijd tegen Angola, maar dat doelpunt leverde geen punten op: het werd 2-3 voor Angola.

Oday Dabbagh: enige Aziaat tussen de Afrikanen
Terwijl Amoura, Tissoudali, Koita en El Khannous deelnamen aan de Afrika Cup 2023 – die weliswaar in het voorjaar van 2024 gespeeld werd –, nam Dabbagh met zijn land deel aan de… Asian Cup. Dabbagh, sinds dit seizoen aan de slag bij Sporting Charleroi, is al jarenlang Palestijns international. Veel interviews gaf hij in ons land nog niet sinds hij overkwam van het Portugese FC Arouca, maar het ging wel steeds ook over Israëlisch-Palestijns conflict. Dabbagh scoorde drie keer op de Asian Cup begin dit jaar: tweemaal in de 0-3-zege tegen Hong Kong op de derde groepsspeeldag, en een kleine week later ook eenmaal in de 2-1-nederlaag tegen Qatar. Dabbagh scoorde de openingsgoal, maar kon niet verhinderen dat de latere eindwinnaar er nadien nog twee maakte.

Bij Sporting Charleroi, dat zich pas recent kon redden in de Relegation Play-offs, zit Dabbagh dit seizoen aan zes rozen in alle competities: op de openingsspeeldag van de reguliere competitie droeg hij met zijn goal tegen OH Leuven al bij aan puntengewin, ook zijn drie andere goals in de reguliere competitie leverden minstens één punt op. Ook zijn doelpunt tegen in de Relegation Play-offs was niet onbelangrijk, want mede door zijn goal won Charleroi met 1-2 Am Kehrweg en waren de Henegouwers definitief gered. Enkel zijn bekergoal tegen Antwerp leverde niets op. Van Dabbagh, nog altijd maar 25, hebben we het laatste nog niet gezien in België.

Bilal El Khannous: de titelverdediger die nog steeds niet tevreden is over zijn assists
Deze jongen hoeven we, in tegenstelling tot pakweg Oday Dabbagh, niet meer voor te stellen. Niet in het minst omdat hij vorig jaar voor het eerst werd uitgeroepen tot Belgische Leeuw, maar natuurlijk ook gewoon door het goede seizoen van de Marokkaanse international. Vorig seizoen werd de middenvelder uit Strombeek-Bever ook al bejubeld, maar luidde het nog dat hij aan zijn statistieken moest werken.

Dat laatste heeft de voormalige jeugdspeler van RSC Anderlecht goed in zijn oren geknopen: naast drie goals zit El Khannous dit seizoen ook al aan acht assists in alle competities. “Ik vind dat niet genoeg”, biechtte de Belgische Marokkaan op aan Nieuwsblad-journalist Koen Van Uytvange in de rubriek 45 vragen in 45 minuten. “Maar ik vind ook dat mensen veel praten over statistieken. Je kan cijfers hebben, maar niets bijdragen aan het spel. Bij mij geldt het tegenovergestelde. Ik draag mijn steentje bij aan het spel. Als je ziet wat ik op het veld doe, dan vergeet je de statistieken een beetje.”

In het begin van de Champions Play-offs was Genk plots weer titelkandidaat, maar inmiddels is het duidelijk dat de Limburgers het seizoen zonder prijs zullen afsluiten. Een tweede Belgische Leeuw voor El Khannous zal vast niet meer zijn dan een pleister op een houten wonde, maar kom, droevig zullen ze er in de Cegeka Arena ook niet van worden.

Kerim Mrabti: een Belgische Leeuw om het leed om de gemiste Champions Play-offs te verzachten?
Het heeft niet veel gescheeld of Kerem Mrabti had met KV Mechelen in de Champions Play-offs gespeeld. De remonte van Malinwa na Nieuwjaar was evenwel net niet straf genoeg. Mrabti, een drievoudige Zweedse international met Tunesische roots, droeg alleszins zijn steentje bij: na Nieuwjaar was de aanvallende middenvelder slash flankaanvaller goed voor vier goals en drie assists, versus drie goals (plus één in de bekermatch tegen FC Knokke) en een assist vóór de jaarwisseling. Tel daar zijn goal en zijn twee assists in de Europe play-offs bij, en je hebt degelijke cijfers.

Voor Mrabti is het seizoen 2023/24 sowieso een overwinning, want vorig seizoen stond de voormalige speler van onder andere Birmingham City maandenlang aan de kant met een knieblessure. Om zijn productiefste seizoen als Malinwa-speler te evenaren, zal Mrabti evenwel nog de mouwen mogen opstropen: in het seizoen 2021/22 was hij in de reguliere competitie al goed voor tien goals en zeven assists.

Ismaël Kandouss: alles meegemaakt met Union Sint-Gillis, ook als Buffalo een vaste waarde
KAA Gent plukte afgelopen winter Hugo Gambor weg bij de Franse tweedeklasser USL Dunkerque en stuurde Bram Lagae op Erasmus naar Noord-Frankrijk. Gambor speelde slechts anderhalf jaar voor de grensclub, waardoor hij er nooit samenspeelde met Ismaël Kandouss. Laatstgenoemde maakte al in januari 2019 de overstap van Dunkerque naar toenmalig tweedeklasser Union Sint-Gillis.

Kandouss maakte alles mee met Union: Play-off II-voetbal tegen eersteklassers in 2019, halvefinalist in de Beker van België in 2019, kampioen in Eerste klasse B in 2021, vicekampioen in 2022, kwartfinalist van de Europa League in 2023. Kandouss was een van de anciens toen hij in de zomer van 2023 als kersvers Marokkaans international een transfer naar KAA Gent versierde. Ook bij de Buffalo’s groeide hij meteen uit tot een vaste waarde in de defensie. In de Ghelamco Arena, waar hij meer vanachter blijft hangen dan destijds in het Dudenpark, klikte het al vrij gauw met verdedigende partners Tsuyoshi Watanabe en Jordan Torunarigha.