Tien finales werd gezegd bij aanvang van het nieuwe jaar. Daar schieten er nu nog maar vijf van over. STVV verloor zaterdag ook tegen Dender een zoveelste must-winwedstrijd en lijkt stilaan op weg naar de play-downs. Toch hebben de Kanaries nog alles in eigen hand, maar dan wordt één wedstrijd wel erg cruciaal.

Al weken wordt er vanuit Truiense kringen gezegd en geschreven dat “deze ploeg niet zal degraderen”. Terecht ook. De enige, juiste ingesteldheid en dat horen ze op Stayen ook te zeggen. Want als ze er zelfs binnenskamers niet meer in geloven…

Maar ook het besef dat er punten gepakt moet worden, sijpelt elk weekend meer en meer binnen. Die realiteit moet ook onder ogen gezien worden, net als het feit dat het geleverde voetbal de laatste weken te wisselvallig is. De verloren non-match op Dender illustreert dat: een gebrek aan overtuiging, creativiteit, veerkracht en winnaarsmentaliteit. Zo pak je geen punten.

VAR

Dan mag je nog zoveel gaan wijzen naar de VAR, alles begint met zelf goed voetbal op de mat te brengen. Dat gebeurde niet. Tuurlijk heeft Sint-Truiden al een resem beslissingen tegen gekregen. Ook de strafschopfase tegen Dender staat ter discussie, maar je kan je daar niet elke wedstrijd achter gaan verstoppen.

Toen Lamkel Ze zaterdag de 1-1 scoorde (cadeau kreeg), was alles te herdoen. Amper één minuut later stond Dender alweer op voorsprong en speelde de thuisploeg de wedstrijd eenvoudig uit. STVV maakte geen aanstalten op meer. Dat ligt niet aan de scheids. 

Je weet dat verliezen geen optie is, dan moet je dat ook uitstralen en vanaf minuut één laten zien wat je intenties zijn.

Ze kúnnen nochtans voetballen, dat is ook de belangrijke houvast in dit verhaal. Geel en blauw bewees dit seizoen al meermaals dat het mooi kan combineren en ploegen uit verband kan spelen. Laatst nog tegen Antwerp konden de Kanaries bekoren met aanvallende grinta. Waarom lukt dat niet vaker en consequent?

Er lopen spelers met kwaliteit rond op het veld, die moeten hun waarde nu ook gaan bewijzen. Dat er eens een mindere periode tussen zit, prima, dat snapt iedereen. Maar dat het contrast tussen de ene wedstrijd en de andere soms zo groot is, dat is minder te begrijpen. Vooral buitenshuis zien we vaak een te mak Sint-Truiden.

Winnaarsmentaliteit

Tegen een rechtstreekse concurrent als Dender moet je met een ‘we-gaan-ze-opeten’-mentaliteit voor de dag komen. Je weet dat verliezen geen optie is, dan moet je dat ook uitstralen en vanaf minuut één laten zien wat je intenties zijn. Een ingesteldheid die na nieuwjaar te vaak ontbreekt.

Lelijk winnen zoals tegen Westerlo? Zolang het maar drie punten oplevert. Dan rek je beter een minuut de tijd zoals Kokubo deed in ‘t Kuipje, in plaats van in het slot ongeconcentreerd een strafschop weg te geven zoals tegen Union. Ook dat moet slimmer aangepakt worden.

Verliezen tegen KV Mechelen zou zo goed als zeker play-off 3 beteken. Een kloof van zes punten in drie wedstrijden nog gaan ophalen: moeilijk, quasi onhaalbaar.

Volgend weekend wacht Club Brugge. Geen lachertje, en meteen ook de laatste wedstrijd waarin elk punt een gewonnen punt is. Daarna tellen enkel nog de drie punten. Met KV Mechelen, KV Kortrijk, Beerschot en OH Leuven als laatste kwartet hebben de Kanaries alles nog in eigen hand, op voorwaarde dat de juiste inzet wordt getoond.

Tribune Noord

De wedstrijd in en tegen KV Mechelen over twee weken is daarbij cruciaal. Die moet zonder excuus gewonnen worden, een stugge ploeg die Sint-Truiden de afgelopen seizoenen – gelukkig – enigszins ligt. Verliezen zou zo goed als zeker Play-off 3 beteken, want een kloof van minstens zes punten in drie wedstrijden nog ophalen: héél erg moeilijk.

Dat beseft ook de Truiense achterban, die elke week nerveuzer en gefrustreerder wordt. Te begrijpen ook, maar positieve steun is in deze fase van de competitie het enige wat telt. Laat dat de oproep voor de komende weken zijn.

Sociale media volstampen met Play-off 3 -en tweede klasse-berichten helpt daar niet bij. Dat zijn niet de aanmoedigingen en de houding die een ploeg in volle degradatiestrijd nodig heeft. Tijd om nog vijf wedstrijden lang (én meer als het moet) als één Truiense familie – spelers, fans – achter de club te staan. Morren mag en moet na een verloren partij, ook wij pleiten schuldig, zolang er de wedstrijd nadien maar opnieuw met volle overgave achter de ploeg wordt gestaan. De mannen en vrouwen in Tribune Noord zijn daarin een voorbeeld.