Woede in Antwerpen, want in het duel der roodwitten trok Standard aan het langste eind dankzij een geniale ingeving van een 26-jarige meesterstrateeg. De hooligan, dixit een zoals vanouds op de kern van de zaak focussende Ludo Vandewalle, en zo een lid van een groep gekend om een groot intellect, was natuurlijk helemaal op de hoogte van de nieuwe regel, die individuen langs de kant niet langer toelaat om wedstrijden te beslissen. In tegenstelling tot de commentatoren, waaronder Peter Vandenbempt, die een overdreven reactie op een toen naar een Portugese voetbalcoach gegooid plastic bekertje ooit als theatraal omschreef en die gedachtegang afgelopen vrijdag consistent aanhield, ver weg van de sensationele berichtgeving, wist de intellectuele hooligan precies hoe de vork aan de regelgevende steel zat. Hij wist wat hij moest doen. Als hij de wedstrijd kon beëindigen met een welgemikte kunststoffen moordaanslag, zouden de tien vermoeide Luikenaars drie dagen later frisser zijn dan de elf uitgebluste Antwerpenaars. Die ingreep was broodnodig, want Antwerp had op de 48 minuten speeltijd met een overtal alvast één kans gecreëerd. Niet te houden was hij, de druk van stamnummer één.

Logische woede dus, en hetzelfde kan gezegd van de collectieve roep om collectieve bestraffingen. Want inderdaad: als iemand op de redactie van Het Nieuwsblad een misdrijf pleegt zonder z’n collega’s daarbij te betrekken, spreekt het vanzelf dat ook de krant als bedrijf en al haar medewerkers zwaar gesanctioneerd worden. Zij behoren immers toevallig tot dezelfde groep als de dader.

Even logisch en proportioneel was de door drie fluitsignalen gekenmerkte beslissing van Lothar D’Hondt. Nadat hij niet anders kon dan bij een fout zonder kibbelende tegenstanders en zonder een vrije trap die niet meteen genomen kon worden naast de zijlijn te gaan staan, was hij door de felle pijnscheut tussen de schouderbladen genoodzaakt om kordaat op te treden. Het stond uiteindelijk in de sterren geschreven dat er zich in Tribune 1 op Sclessin, die zich zoals bekend laat typeren door grote drommen hooligans, nog zo’n meesterstrateeg met een gouden werparm zou bevinden. Als je dat risico moet afwegen tegen de ontreddering van tienduizenden mensen, de logistieke operatie van een wedstrijd van zes minuten op een maandagmiddag, een boete van 50.000 euro en een schadevergoeding van 20.000 euro, een stadionverbod voor een geniale 26-jarige hooliganstrateeg, een collectieve straf van minstens drie geschrapte uitwedstrijden voor een hele supportersschare, grote reputatieschade voor een club én een competitie en een in de war gestuurde voorbereiding op de volgende wedstrijd voor twee clubs, ja, dan is de keuze snel gemaakt.

Kon sporen van sarcasme bevatten.