Egypte beheerst al enkele dagen het wereldnieuws door de feestelijke opening van het Grand Egyptian Museum in Caïro, het grootste museum ter wereld rond een enkele beschaving. In de marge daarvan pakte Yannick Ferrera in Gizeh zijn koffers: zijn avontuur bij Zamelek SC zit er na vier maanden alweer op.
Toetanchamon, Ramses II, de Zonneboot van Cheops: het zijn allemaal namen die tot de verbeelding spreken. U kunt ze voortaan allemaal samen aantreffen in het Groot Egyptisch Museum (GEM) in Gizeh, een voorstad van Caïro. Het gigantische museum – groter dan het Louvre, dat recent ook veel in het nieuws kwam maar dan door de spectaculaire juwelendiefstal – heeft dankzij bouwheer Besix ook een Belgisch tintje. Koning Filip mocht dan ook niet ontbreken bij de grote openingsceremonie. Daarmee trad onze vorst in het spoor van zijn overgrootmoeder: koningin Elisabeth was er in 1923 bij toen de tombe van Toetanchamon officieel geopend werd.
Op een paar kilometer van al die koningen en farao’s was het voor Yannick Ferrera, een dik decennium geleden nog bestempeld als de kroonprins van de Belgische trainersgilde, minder feest. De 45-jarige Brusselaar kreeg de bons bij Zamalek SC, waarmee hij nochtans zeven keer won in dertien officiële wedstrijden. Na twaalf speeldagen staat de veertienvoudige landskampioen – enkel Al-Ahly staat daarboven, weliswaar met 45 landstitels – derde, op slechts vier punten van leider Ceramica Cleopatra FC. Die laatste drie punten werden weliswaar behaald door Ferrera’s opvolger.
Actualiteit
Ferrera was niet de eerste voormalige prins van de Belgische trainersgilde die aan de slag ging in Egypte. Walter Meeuws, die nauwelijks twee jaar na zijn spelersafscheid al tot bondscoach van de Rode Duivels werd gebombardeerd, werd in 2010 aangesteld als trainer van Wadi Degla FC, de toenmalige zusterclub van Lierse SK. Er was ook René Taelman, die nog een dertiger was toen hij in de jaren ’80 in het plunje van RFC Seraing debuteerde als hoofdtrainer in de Belgische hoogste divisie. Taelman, die ook Cercle Brugge coachte, reisde later de wereld rond als voetbaltrainer en hield van 2000 tot 2001 halt bij Al Ittihad Alexandria Club. Luc Eymael past minder in dit kader, maar ook hij vertegenwoordigde de Belgische driekleur in de Egyptische Premier League als trainer van Tala’ea el Geish (2018-2019).
Het zijn trouwens niet alleen Belgische hoofdtrainers wier passage in Egypte walst met de plaatselijke actualiteit. In de periode van de Arabische Lente was Frédéric De Meyer, thans assistent van Wouter Vrancken bij STVV, aan de slag als assistent-trainer van El Masry SC. Dat is de club die zijn thuiswedstrijden afwerkt in het Port Said-stadion, waar op 1 februari 2012 een 75-tal doden vielen toen er naar aanleiding van de wedstrijd tegen Al-Ahly rellen vielen. De stadionramp had een enorme impact op de competitie, die uiteindelijk niet werd afgewerkt. Er vielen naast supporters en een politieman geen ‘sportieve’ doden, maar De Meyer, die de club toen nog niet zo lang verlaten had, is die dag wel aan een bijzonder nare ervaring ontsnapt.
Aftocht van de voormalige kroonprins op een steenworp van de farao’s
Richard Mortel, CC BY 2.0 , via Wikimedia Commons
