Interimmanager Michael Carrick heeft zijn start niet gemist bij Manchester United. Logische keuzes stelden zijn team in staat de derby tegen Manchester City verdiend te winnen.

Weg met het in steen gebeitelde systeem en de loze belofte dat die formatie ooit voor meer flexibiliteit zal zorgen. Weg met het te laag posteren van de beste speler van de ploeg. Weg met de ban van het grootste talent uit eigen huis.

Michael Carrick deed weinig speciaals, maar wel het juiste. En dat net als vervanger van Ruben Amorim en als tegenstander van Pep Guardiola, heerschappen die van speciaal doen hun beroep hebben gemaakt – met wisselend succes.

Een middenveld met Casemiro (een 6), Kokbie Mainoo (een 8) en Bruno Fernandes (een 10 – echt waar, Ruben): logisch. Een viermansdefensie met in het hart ervan de ervaring en grinta van Harry Maguire en Lisandro Martínez: logisch. De beste dribbelaars als wingers – niet als wingbacks, Ruben – en als valse 9: logisch.

Of Bryan Mbeumo ook tegen minder dominante ploegen voorin zal staan, met Patrick Dorgu en Amad Diallo aan zijn zijde, valt nog af te wachten. Maar een optie is het zeker. Bij Matheus Cunha is het nog te vaak alles of niks, Benjamin Sesko is een schim van wat hij in Duitsland was.

Ook de spelaanpak was logisch. De toon zetten met een intensieve start, om dan voluit te profiteren van de ruimtes achter de gehavende City-verdediging. Eerst ging het feestje tot tweemaal toe niet door – zowel Amad Diallo als Bruno Fernandes zag een doelpunt afgevlagd door nipt buitenspel – maar bij de mooiste counter van de wedstrijd was het wel raak. Na een bleke Afrika Cup zonder goals lukte het nu wel voor Bryan Mbeumo. Gianluigi Donnarumma kan niet elke bal redden.

Patrick Dorgu besliste de partij, Amad Diallo (paal) en Mason Mount (buitenspel) konden de kers niet op de taart zetten. Eindstand: 2-0.