Landskampioen KRC Genk heeft er misschien wel zijn drukste zomer ooit op zitten, en zeker ook de duurste. Genk heeft ongeveer 32 miljoen euro uitgegeven aan zeven nieuwe spelers, die er mee voor moeten zorgen dat Racing Genk een van de topclubs in België blijft. Na zes speeldagen kunnen we al een eerste overzicht maken wie al meteen een echte aanwinst blijkt te zijn, of wie eerder gehaald is met het oog op de toekomst. 

  •  Theo Bongonda

Theo Bongonda was transfer nummer één voor Racing Genk en ook meteen de duurste transfer uit de Genkse clubgeschiedenis: Genk betaalde circa zeven miljoen euro aan Zulte Waregem. Bongonda heeft de moeilijke opdracht gekregen om kapitein Leandro Trossard te vervangen. Na zes speeldagen heeft Theo Bongonda echter nog geen seconde voor blauw-wit gespeeld door een vervelende rugblessure die roet in het eten gooide. Bongonda traint inmiddels al terug mee met de groep en na de interlandbreak zal de winger stilaan klaar zijn om met Genk mee te strijden op het allerhoogste niveau.

De kwaliteiten van Bongonda hoeven we u niet uit te leggen. De flankspeler is zeer explosief, kan zijn tegenstanders gemakkelijk voorbij en uit het niets uithalen. Dat bewees hij de voorbije jaren bij Zulte Waregem (vorig seizoen 14 goals en 14 assists) en ook in La Liga toonde hij zich af en toe bij Celta Vigo. Met de transfer van Bongonda speelde Genk meteen kort op de bal en bevestigde de club zijn filosofie: talentvol, jong en vooral Belgisch talent een kans geven om door te breken.

  • Benjamin Nygren

Als er één ding is waar ze bij Racing Genk goed in zijn, dan is het onbekende jonge spelers halen en ze binnen een paar jaar doorverkopen naar (sub)topploegen in het buitenland. Vermoedelijk hebben ze er weer zo eentje binnengehaald: Benjamin Nygren, inmiddels 18 jaar geworden, wordt in eigen land al de nieuwe Zlatan Ibrahimovic genoemd. Bij zijn ex-club IFK Göteborg was Nygren op jonge leeftijd al meteen de grote revelatie. Hij speelde er dertien wedstrijden, waarin hij vijf keer scoorde en zes keer liet scoren. Clubs als Manchester City, Inter en Bayern München zaten achter de Zweed aan, maar Genk kon hem toch overtuigen om voor het Limurgse project te kiezen.

Nygren startte de eerste twee wedstrijden in de basis en scoorde in de openingswedstrijd tegen KV Kortrijk al meteen de gelijkmaker. De wedstrijden daarna ging het bergaf voor de Zweed en tegen Club Brugge viel hij zelfs al af als negentiende speler. Nog geen man overboord, Genk laat zijn aanvaller rustig wennen aan het tempo van de Belgische competitie en het is ook lang niet onlogisch dat een jonge speler zich nog moet aanpassen, zeker in een team dat in de eerste weken van de competitie nog zoekende is met een nieuwe trainer.

Ook is het nog niet duidelijk op welke positie Nygren wordt uitgespeeld. Tot vooralsnog was dat telkens achter Ally Samatta, maar daar werd hij wat onzichtbaar. Zo stond hij in de eerste helft tegen KV Kortrijk veel te laag, waardoor hij niet als tussenstation kon fungeren en de ballen moeizamer tot bij Samatta kwamen. In de tweede helft herpakte hij zich met resultaat. In Mechelen werd het duidelijk dat hij nog wat duelkracht mist. Hij heeft zeker de kwaliteiten om het te maken in de Luminus Arena, maar zal nog wat tijd nodig hebben.

  • Stephen Odey

Na het vertrek van Ingvartsen moest er een nieuwe doublure in de spits komen. Weer werd er een jong talent aangetrokken. Stephen Odey (21) werd overgenomen van FC Zürich, waarvoor hij 17 keer scoorde in 61 wedstrijden. De komst van Odey is er eveneens meer eentje voor de toekomst, dus kan de Nigeriaan rustig wennen aan de Belgische competitie en geleidelijk aan minuten maken. Odeys debuut was er meteen een in mineur: Genk verloor met 3-1 van KV Mechelen. Odey straalde echter meteen gretigheid uit en een wereldsave van Thoelen hield de spits van de aansluitingstreffer.

Een week later legde KRC opnieuw een dramatische partij op de mat, in eigen huis tegen Zulte Waregem. De invalbeurt van Odey bracht beterschap bij Genk. Odey ging zijn tegenstanders opjagen en meer druk zetten, zodat Genk iets meer in de wedstrijd kwam, maar toch gingen de Limburgers met 0-2 ten onder. In de wedstrijden daarna kwam Odey niet meer in actie, onder andere door een kleine blessure, maar zijn eerste minuten in het Genkse shirt waren toch al veelbelovend.

  • Carlos Cuesta

De tweede Colombiaan die in evenveel jaar neerstreek in Genk. Als Cuesta het niveau van landgenoot (en inmiddels international) Jhon Lucimi haalt, is deze transfer alweer een schot in de roos. Cuesta werd binnengehaald als de vervanger van Joseph Aidoo en Genk troefde onder andere Standard en Ajax af. In de Supercup en de eerste twee competitiewedstrijden kreeg Cuesta zowaar de voorkeur op Lucumi. Vooral in de openingsmatch speelde Cuesta een beresterke partij en liet hij zich al meteen gelden met een uitstekende passing en een indrukwekkende duelkracht. Cuesta liet al zien dat hij over een zeer goede techniek beschikt en op een sobere manier kan uitvoetballen.

In de verloren partij tegen KV Mechelen had hij het, net als de hele ploeg, redelijk moeilijk met als gevolg dat Mazzu voor de volgende wedstrijden telkens teruggreep naar de vertrouwde tandem Dewaest-Lucumi. In de toekomst zal Cuesta zeker nog minuten mogen maken, ook door de vele wedstrijden die op het programma staan.

Het verhaal Cuesta zou zeker een voltreffer kunnen worden, zeker als we terugdenken aan de status die Racing Genk heeft wat het binnenhalen van centrale verdedigers betreft. Denk maar aan de namen Kalidou Koulibaly, Christian Kabasele, Omar Colley en ten slotte Joseph Aidoo.

  • Ianis Hagi

Ianis Hagi, dé stunttransfer van Racing Genk. Het was voor vele supporters een droom hem in een Genkshirt te zien spelen. Maar toen de geruchten meer en meer toenamen, werd de droom steeds maar meer werkelijkheid. En jawel, Genk troefde opnieuw topclubs zoals Sevilla, Ajax en zelfs FC Barcelona af in de strijd om de zoon van legende Gheorghe Hagi. Hagi’s debuut in de Luminus Arena was meteen een voltreffer: twee minuten op het veld staan en meteen bij je eerste balcontact de bal binnenschieten met een schaarsprong en zo de winning goal maken, het is weinigen gegeven.

De supporters verwachten enorm veel van hun nieuwe goudhaantje, maar moeten inmiddels ook realistisch blijven. Ianis Hagi heeft er een loodzwaar seizoen opzitten met ook nog eens het EK voor beloften. Op termijn moet Hagi de nieuwe spelmaker worden van Racing Genk, maar eerst moet de Roemeen de competitie leren kennen en fysiek sterker worden. Op een eerste basisplaats is het nog even wachten, maar met de progressie die Ianis blijft maken, zal dat niet lang meer duren.

  • Patrick Hrošovský

De transfer van de Slovaakse middenvelder heeft een enorme vertraging opgelopen. Viktoria Plzen wilde meewerken aan een transfer, maar Hrošovský moest en zou de kwalificatiewedstrijden van de Europa League eerst nog afwerken. Genk mag Antwerp dankbaar zijn dat het Plzen uitschakelde en Hrošovský zo tegen midden augustus in Genk stond. De Slovaak moet voor de nodige creativiteit op het middenveld zorgen en die ene beslissende actie in huis hebben die kan leiden tot een doelpunt, een kwaliteit die de voorbije weken ontbrak na het vertrek van Malinovskyi. Dimitri De Condé volgde de prestaties van Hrošovský al meer dan drie jaar op de voet.

Hrošovský maakte meteen zijn debuut in de wedstrijd tegen Anderlecht. Twintig minuten kreeg hij en daarin maakte hij meteen indruk. Genk moest de nul te zien houden en daar was de invalbeurt van Patrick Hrošovský ideaal voor. Hij durfde meteen de bal op te eisen, waardoor alle aandacht niet langer op Sander Berge gericht was. Hrošovský liet zich meteen gelden door zijn handelssnelheid en directe passing.

Tegen Club Brugge werd Genk in de eerste helft bij momenten overklast, maar na de inbreng van Hrosoo begon het voor Genk alsmaar beter en beter te lopen in de tweede helft. Hij liet zich zien en diende een grinta-injectie toe aan het team. Dimitri De Condé sprak over een directe meerwaarde op het veld en dat werd absoluut bevestigd. Houdt Hrošovský dit niveau aan, dan wordt hij een van de nieuwe patrons van Racing Genk.

  • Paul Onuachu

De laatste en letterlijk de grootste transfer van Genk is die van de boomlange spits van 2m01, Paul Onuachu. De Condé beet zich al twee jaar vast in het moeilijke dossier en het zag er lang naar uit dat het er ook nu niet van ging komen. FC Midtjylland deed lang moeilijk over de transferprijs, maar na lang onderhandelen werd er dan toch een uitweg gevonden. Met Onuachu hebben ze er in Genk weer een echte targetspits bij, die een levensgevaarlijk wapen kan zijn met zijn hoofd.

Onuachu is echter wel de transfer die bij de fans voor de meeste verdeeldheid zorgde. Met zijn grote postuur kan hij wat ‘slungelachtig’ overkomen, maar Onuachu bewees al bij zijn vorige teams dat hij meer kan dan koppen alleen. De Nigeriaan kan goed een bal bijhouden en zijn man uitschakelen met een actie. Op zijn prestaties bij Genk zal het wachten worden tot na de interlandbreak, want tegen Club Brugge kreeg hij maar 30 seconden speeltijd omdat de wissel minutenlang niet werd toegestaan.

  • Felice Mazzu

Als laatste hebben we ook nog de man waarmee alles begon: Felice Mazzu. De Belg met Italiaanse roots heeft de loodzware taak gekregen om succescoach Philippe Clement op te volgen. Mazzu past perfect in het Genkse plaatje met zijn mijnwerkersverleden en weet perfect waar de filosofie van Racing Genk voor staat en wat de supporters willen zien. Maar het is niet altijd rozengeur en maneschijn, want Mazzu kende een moeilijke start bij de landskampioen met een relatief magere 10 op 18. Een nederlaag op KV Mechelen kan gebeuren, maar de thuisnederlaag tegen Zulte Waregem blijft nog altijd een bittere pil.

Ook het spel is nog niet volledig zoals de supporters het willen zien. Het aanvallende voetbal van vorig seizoen is deels weggevallen en maakt meer plaats voor controlerend voetbal. Ook houdt Mazzu op dit moment vast aan never change a winning team, wat tegen Club Brugge niet goed uitpakte. In de tweede helft begon het beter te lopen met de inbreng van Hrošovský en Ndongala. Het spelniveau van de tweede helft moet Mazzu erin weten te krijgen vanaf de eerste minuut en dan kan Genk weer op zijn oude niveau komen.

Het is pas de eerste topclub voor Felice Mazzu, dus is het logisch dat hij nog zoekende is naar de succesformule.


Conclusie: Racing Genk blijft vasthouden aan zijn filosofie: jonge talenten kopen en ze alle mogelijkheden geven om door te groeien naar de top. Er is in de transferperiode zowel ingekocht op korte als op lange termijn. Met de scouting van Dirk Schoofs en Dimitri De Condé mogen de Genksupporters op hun beide oren slapen.