In het seizoen 2009/10 zorgde de aanwezigheid van twee Diarra’s (Mahamadou en Lassane) in de selectie soms wat voor verwarring bij Real Madrid. De iets oudere socios moeten toen met weemoed teruggedacht hebben aan het seizoen 1980/81, toen er niet minder dan vijf spelers de familienaam García droegen. Een van hen, Ángel Pérez García, verloor donderdag de strijd tegen kanker.

Van een samenscholing van García’s kijkt in Spanje niemand op. García is immers het Spaanse equivalent van Peeters of Janssens in België. Volgens het Instituto Nacional de Estadística (INE), het nationale instituut voor statistiek van Spanje, is het al jaren de meest voorkomende familienaam in Spanje met meer dan 1.450.000 dragers in 2019. Vermits een dubbele familienaam in Spanje tot voor kort de normaalste zaak van de wereld was, hoefde het nooit te verbazen dat er steevast een paar mensen opkeken wanneer de naam García werd afgeroepen.

Dat laatste moet in het seizoen 1980/81 ongetwijfeld meermaals gebeurd zijn in het Santiago de Bernabéu-stadion. Naast Ángel Pérez García droegen immers nog vier andere spelers uit de A-kern de naam García: doelman Mariano García Remón, verdedigers Rafael García Cortés en Antonio García Navajas, en middenvelder Francisco García Hernández. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat het Real Madrid van dat seizoen geregeld Los García werd genoemd.

Kevin Keegan 

Tot de bekendste García uit het rijtje groeide Pérez García niet uit: dat werd García Ramón, die van 1971 tot 1986 het doel van Real Madrid verdedigde alvorens de fakkel door te geven aan Francisco Buyo. De verdediger bouwde echter ook een verdienstelijke carrière uit: hij stroomde in 1980 door van Real Madrid Castilla naar het eerste elftal, waar hij 24 wedstrijden speelde alvorens te worden uitgeleend aan Real Murcia. Zijn bekendste wedstrijd voor Real Madrid is de heenwedstrijd van de halve finale van de Europacup I 1979/80 tegen Hamburg, toen hij Kevin Keegan – Gouden Balwinnaar in 1978 en 1979 – een hele wedstrijd aan banden hield.

In 1982 verliet hij Real Madrid, waarmee hij een landstitel en twee Spaanse bekers won, voor Elche CF. Daarna keerde hij terug naar Real Murcia, waar hij zes seizoenen afwisselend in de Primera en Segunda División speelde. Als trainer was hij in de Spaanse lagere divisies actief bij Almería B, Sangonera Atlético CF en Atlético Ciudad. Hij trainde nadien in het buitenland ook Ittihad El Shorta (Egypte), New Radiant (Malediven), Piast Gliwice (Polen) en Nacional Potosí (Bolivië). Pérez García overleed donderdag een dag na zijn 62e verjaardag aan kanker.