Cyril Ngonge is een naam van een verlosser, van een radicaal tegendraadse rebel, van een flodderdoelpuntenweigeraar. Dat zijn goal tegen AZ de wereld rondging, kwam niet door de verwijzingen naar gelijkaardige helden als Van der Vaart of Ibrahimovic. Deze actie kon tellen als een welgemeende fuck you richting alle maatpaklulletjes die het voetbal ‘aantrekkelijker’ willen maken. Ik kan je zeggen: het zijn in de eerste plaats de spelers – in het bijzonder Cyril Ngonge – op het veld die met zulke acties het publiek natte oksels bezorgen. Daarom stel ik voor dat we die zeikerige penaltytraining vervangen door een uurtje schorpioentrappen. De stadions zullen meteen vol zitten.
Deze grootspraak is tenminste niet zo cynisch als de maatregelen waar de maatpaklulletjes over zitten wauwelen. Het toppunt is dat die maatpaklulletjes allemaal hun eigen zaakjes vertegenwoordigen met een geborduurd logo op hun vest. Spreken tegen iemand met een ander logootje is schering en inslag. Als de een zegt ‘Wij zullen om de twee jaar spelen’, dan zegt de ander ‘Zoek het lekker uit met je klotebeker, dan doen wij niet mee’. Dit is een pervers opbod van giganten om hun greep op de tijd te zien vergulden. Letterlijk: elke week dat eenieder kan monopoliseren in de voetbalkalender is goud geklingeling.
Volgens de maatpaklulletjes is het eenvoudig om de sport attractief te houden: meer topmatchen op een kortere tijd. Deze vieze trend is het meest concreet zichtbaar in het interlandvoetbal. Tja, interlandvoetbal, dat houd ik liever voor mijn toxische dagboek, want daar worden mijn oksels niet nat van. Wat kan Infantino dat schelen? Ik behoor niet eens tot de doelgroep die de maatpaklulletjes voor ogen hebben. Die bestaat enkel uit Amerikanen en Chinezen. Zo schoon hoe voetbal de moderne wapenwedloop verenigt.
Wat heeft dit verhaal nog met Cyril Ngonge te maken? Hij is een referentiepunt. Ik houd niet van achteruitkijken in een ellenlange historie vol godvergeten namen. Ik houd niet van raketoptimisme met miljardenstadions in woestijnen. Ik houd van schorpioentrappen, door Cyril Ngonge naar een nieuw niveau getorpedeerd. Zoals je merkt: ik houd van de kleine dingen.