11 maart 2020, half twaalf ‘s avonds. In Liverpool kijken de Reds aan tegen de uitschakeling in de Champions League. Marcos Llorente, speler van Atlético Madrid, breekt door en verpulvert de resterende hoop aan de Merseyside. Met zijn tweede goal van de avond kondigt de gesel van Anfield zich aan.
U zal de naam Marcos Llorente wel al zien passeren hebben. Vermeend ontkenner van het positieve effect van zonnecrème, wereldkampioen met Spanje in juli. Sympathisanten van Liverpool, en bij uitbreiding het Engelse voetbal, zien de Spanjaard scoren bij elke passage in Anfield.
Ik neem u mee naar 18 februari 2020. Liverpool trekt voor de heenwedstrijd van de achtste finales in de Champions League naar het Estadio Wanda Metropolitano, de thuishaven van Atlético Madrid. Liverpool, toen nog met de drietand Mané – Firmino – Salah, stuit op een Madrileense muur. De Liverpudlians lopen al na vier minuten in het mes: Saul Niguez zet Atleti op een 1-0-voorsprong. 73 procent balbezit later weet Liverpool wat het te doen staat in de terugwedstrijd: de sloophamer bovenhalen met de steun van het mythische Anfield.
Eerste keer Anfield
Net geen maand later, op 11 maart, leidt kapitein Jordan Henderson de troepen naar buiten. Liverpool leeft voor dit scenario. Met de hulp van een waanzinnig Anfield, keerden de Reds een jaar eerder al terug van een 3-0-achterstand tegen FC Barcelona. Atlético Madrid, met slechts een goal achterstand, hoort dus een koud kunstje te zijn. Georgino Wijnaldum, de Nederlander die tweemaal de netten vond tegen Barcelona, weet nog voor de rust de achterstand van het bord te vegen. En dat met een gelijkaardige kopbal als tegen Barça. 71 procent balbezit later trekken beide ploegen de verlengingen in.
Wat u waarschijnlijk opvalt, is dat Marcos Llorente op dit moment weinig vermeldingen krijgt in een artikel dat zijn naam draagt. Anonimiteit was ook die avond 96 minuten lang voor hem weggelegd op Anfield. Roberto Firmino sloeg meteen in de verlenging toe en zette Liverpool met anderhalf been in de volgende ronde. U voelt mij al komen; die euforie duurde niet lang.
De ommekeer
Adrian, de vervanger van de geblesseerde Alisson Becker, toont waarom hij nummer twee is. Hij speelt slecht uit, waardoor Joao Felix zijn uittrap intercepteert. Hij bedient Marcos Llorente, die koelbloedig de rechterbenedenhoek vindt. Anfield slikt, maar tankt moed uit de herinnering van de dominantie in de minuten daarvoor. Atlético Madrid raakt met moeite uit de eigen speelhelft. Toch vinden Alvaro Morata en Marcos Llorente elkaar vlot. Morata stuurt Llorente weg, met een dribbel creëert de middenvelder ruimte voor een schot, en opnieuw vindt hij een gaatje in de rechteronderhoek. The Kop zwijgt, Atlético staat op een kwartier van de volgende ronde.
Een kwartier later gaat een nieuw beeld de wereld rond. Morata scoort op assist van, u raadt het al, Marcos Llorente. De Spanjaard glijdt op zijn rug door het beeld, terwijl de camera vooral oog heeft voor de vierende Alvaro Morata. Mijn vader, gefrustreerd dat Joe Gomez niet aan de noodrem trekt, tackelt zijn wijnglas – per ongeluk – van de salontafel. Het begin van een rivaliteit tussen de Madrileen en al wie Liverpool liefheeft.
De volgende ontmoeting tussen Liverpool en Atlético is het vernoemen niet waard, de wedstrijd gaat door in Madrid. Llorente speelt tien roemloze minuten. Het Metropolitano is Anfield niet.
Het langverwachte weerzien
Het duurt vier jaar lang voordat Llorente en Anfield een weerzien kennen. Dusdanig lang dat Llorente ondertussen een rechtsachter is, een essentiële soldaat in het systeem Simeone. De geschiedenis herhaalt zich grotendeels op Anfield. Liverpool komt al vroeg twee goals op voorsprong. Ditmaal is het aan Atleti om een scheve situatie recht te trekken. Een uitgelezen klus voor Llorente, de speler met ervaring inzake comebacks op Anfield. Ik hoef het niet epischer te maken dan het is. Twee goals van Llorente volgen. Ditmaal is Virgil van Dijk redder in nood voor Liverpool, de wijnglazen thuis overleven de wedstrijd. Toch overheerst een gevoel van déjà vu bij de fans.
Nog eens Llorente
Mocht u zopas gekeken hebben naar de derde Liverpool – Atlético Madrid van ons verhaal, weet u al hoe het verhaal zich voortzet. Llorente bezoekt het Liverpool van landgenoot Iraola op Anfield en – wie had het durven denken – scoort. Met een totaal van tien Champions League-doelpunten in zijn carrière, zal de Spanjaard (31) nooit als veelscorend omgeschreven worden. Tenzij dan in Liverpool. Daar komen ze liever Haaland tegen.
