Het seizoen van: FC Groningen

In het seizoen van:… blikt DFVF terug op het Eredivisieseizoen 2016/2017. In deze versie FC Groningen, de Trots van het Noorden. Een trotse voetbalclub, dat is FC Groningen, en elk seizoen wordt er weer hetzelfde resultaat verwacht: bij de eerste zeven eindigen en strijden voor Europees voetbal. Afgelopen seizoen werd dat voor het eerst gedaan onder de nieuwe (en huidige) trainer Ernest Faber, de opvolger van Gronings succesvolste trainer ooit: Erwin van de Looi. Het was een seizoen van uitersten, dramatische wedstrijden zonder strijd werden afgewisseld door verbluffende acties en uitslagen. Uiteindelijk, dankzij een zevende plek van FC Twente, haalde de FC haar gewenste resultaat: kwalificatie voor de play-offs.

Competitie:
Het nieuwe seizoen begon en het Groningse optimisme werd weer licht aangewakkerd door Nijland en anderen. De voorbereiding was top, dus het moest wel een goed seizoen worden. Niets was minder waar in de eerste wedstrijd van het seizoen: 0-5-verlies thuis tegen Feyenoord. In een soort ‘vakantiemodus’ werden we afgedroogd door de latere landskampioen en de individuele klasse van Eljero Elia. De wedstrijden daarna waren alles behalve veelbelovend, zo verloor de FC met 2-0 bij Excelsior en thuis met 3-4 van Twente (0-3 achter, 3-3 teruggekomen, maar verliezen in de laatste seconde). Door deze drie verliespartijen stond de Trots van het Noorden onderaan.

De voorzichtige ommekeer kwam in Eindhoven. Bijna de gehele wedstrijd streed de FC met tien man, door een domme tweede gele kaart van Juninho Bacuna, en behaalde een 0-0 tegen de toen huidige landskampioen. De volgende thuiswedstrijd, tegen Sparta Rotterdam, werd het 1-1 in een bijzonder slechte wedstrijd. Het resultaat was, dat FC Groningen nog steeds onder de rode streep stond.

De volgende uitwedstrijd, op een vrijdagavond in de Galgenwaard, was een van de hoogtepunten in de eerste seizoenshelft: 1-5-overwinning in en tegen Utrecht. Aan de hand van een ontketende Idrissi en Mahi counterde FC Groningen de hele wedstrijd uit, wat leidde tot euforie in het uitvak. Het resultaat was dat Groningen van plek 17 naar 12 steeg.

Na het hoogtepunt in Utrecht kwam een gelijkspel tegen Heracles en een verliespartij tegen Vitesse in Arnhem (2-1). De thuiswedstrijd die volgde, was de Derby van het Noorden tegen sc Heerenveen. Met het schaamrood op het gelaat, tierende supporters en 2 rode kaarten voor de FC werd er met 0-3 verloren van de Friezen. Halverwege de tweede helft kwam er ook een jonge supporter het veld op en Technisch Directeur Hans Nijland omschreef deze zaterdagavond als ‘een zwarte bladzijde in de geschiedenis van FC Groningen’. De thuiswedstrijd erna werd er stilletjes revanche genomen, door van een zwak AZ met 2-0 te winnen.

Voor de winterstop werd langzaamaan het spel beter en de betere resultaten kwamen dan ook. Met overwinningen op ADO, PEC Zwolle en Roda JC, gelijkspellen tegen NEC en Go Ahead en slechts twee verliespartijen in Amsterdam en Tilburg stond FC Groningen halverwege op een 10de plaats, met evenveel punten voor op de degradatiestreep als achter op de play-offplekken.

Met een portie goede hoop werd de tweede seizoenshelft begonnen. Op zaterdagavond 14 januari werd er met 1-4 van directe concurrent Heracles Almelo gewonnen. De aanvalsdrang en het goede spel kwam weer naar boven. De wedstrijden daarna, tegen Vitesse, Heerenveen en Excelsior, eindigden allemaal in een gelijkspel en Groningen bleef steken op een negende plaats.

In De Kuip en op Het Kasteel werd er verloren en gelijkgespeeld, met wederom een domme rode kaart van Bacuna. Op zaterdag 25 februari kwam FC Utrecht op bezoek in de Euroborg en Groningen had het betere spel in de eerste helft, het stond met 2-0 voor. In de tweede helft kwam er een totale omslag tegen een directe concurrent. Er werd alsnog met 2-3 verloren vanwege een ontketende Ayoub.

De Groningse gifbeker was nog niet leeg, want een week later kwam een zwak Ajax op bezoek. Door het goede doorjagen van Linssen maakte Onana een blunder, waardoor de wedstrijd in 1-1 eindigde. Een week later stond de verste uitwedstrijd op het programma: Roda JC Kerkrade, 340 kilometer rijden. Deze wedstrijd was de slechtste die Groningen in het seizoen gespeeld heeft, er werd zonder enige strijd, beleving en passie met 3-1 verloren van een degradatiekandidaat. De selectie stuurde een dag later als goedmakertje twee gratis kaarten voor de wedstrijd FC Groningen-Willem II naar de meegereisde fans.

Na de zwakke prestatie in Kerkrade stond de FC op een 11de plaats en leken de play-offs Europees voetbal verder weg dan ooit. Maar niets bleek minder waar te zijn: er werd alleen nog met 4-3 bij ADO Den Haag verloren. Na gelijkspellen tegen Willem II en AZ werd er overtuigend gewonnen van NEC (2-0) en PEC Zwolle. Met name de Zwollenaren werden helemaal weggetikt in de Euroborg, 5-1. Het venijn zat hem in de staart, want in Deventer zorgde Mimoun Mahi in de laatste seconde voor de winst van Groningen én de degradatie van Go Ahead.

In de laatste thuiswedstrijd van het seizoen kwam PSV op bezoek. De Eindhovenaren speelden helemaal nergens meer voor en de wedstrijd eindigde in 1-1. Omdat Feyenoord die speeldag met 3-0 van Excelsior had verloren, lagen de kaarten voor plek 8 nog helemaal open. Dit kwam, omdat Vitesse de beker had gewonnen (vijfde plaats) en FC Twente voor drie seizoenen geen Europees mag spelen (zevende plaats). Daarom plaatsten de nummers 8 en 9 zich voor de play-offs-voorronde Europa League. Aangezien Feyenoord op de laatste speeldag kampioen kon worden tegen concurrent Heracles, was een overwinning in Enschede genoeg voor de FC.

De uitwedstrijd bij Twente was in de eerste minuut al zo goed als beslist. Bryan Linssen maakte in de eerste minuut al 0-1, op hetzelfde moment maakte Dirk Kuijt de 1-0 in De Kuip, waardoor Heracles zo goed als uitgespeeld was én de FC de play-offs zou gaan halen. Uiteindelijk eindigde de wedstrijd in Enschede in een 3-5-overwinning voor Groningen. Omdat het later gedegradeerde NEC won bij Heerenveen, eindigde Groningen voor het vierde seizoen op rij nog boven Heerenveen.

Met veel optimisme ging Groningen de play-offs in tegen een zwalkend AZ. Niets bleek minder waar te zijn, onder leiding van het jeugdige talent Stengs won AZ met 1-4 in Groningen. Een paar dagen later in Alkmaar won AZ eveneens met 4-1 en was Groningen klaar met het seizoen.

De beker:
Voor de bekerwinnaar van 2015 begon het bekerseizoen met een uitwedstrijd in en tegen de amateurs van Capelle. Zonder al te veel moeite won Groningen met 0-4 en lootte het FC Utrecht. Wederom stond er een uitwedstrijd op het programma en de ploegen waren, in tegenstelling tot de eerder gespeelde competitiewedstrijd, wel aan elkaar gewaagd. In de negentigste minuut kreeg Utrecht nog een corner en deze werd, helaas voor Groningen, binnen gekopt. Het bekerseizoen zat er al voor de winterstop op.

Smaakmakers:

Sergio Padt Zonder de reddingen van de aanvoerder zou Groningen wellicht lager geëindigd zijn. Padt stond er altijd en was zeer belangrijk in de moeilijke wedstrijden. Padt is zeer geliefd bij de Groningers en bedankt altijd de fans. Maatschappelijk is Padt ook van waarde, hij heeft zijn hart op de goede plek zitten.
Mimoun Mahi Met 17 goals en 4 assists in 32 wedstrijden was Mimoun Mahi van onschatbare waarde. Mahi hielp met zijn spel Groningen vaak over dode punten heen en scoorde door het hele seizoen zeer belangrijke goals.
Bryan Linssen De immer hardwerkende kleine Limburger holt over heel het veld. Met zijn tomeloze inzet als aanjager zorgde Linssen voor de strijd en passie op het veld. Linssen maakte 10 goals in 28 wedstrijden en zorgde zo, samen met Mahi, voor een sterke aanvalslinie.

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s