Voor het vierde seizoen op rij volgt Door Fans Voor Fans de jonge Belgen die in de Keuken Kampioen Divisie hun profdebuut vieren. Na tien Belgen in het seizoen 2022/23 en negen Belgen in het seizoen 2023/24 kenden we vorig seizoen een terugval met slechts vier landgenoten, maar op de openingsspeeldag van het huidige seizoen werden er al vijf (!) jonge Belgen gelanceerd. Dat beloofde. Uiteindelijk klokten we net als in het seizoen 2022/23 af op tien.
Lenn-Minh Tran (MVV, 09-08-2025)
Over Lenn-Minh Tran was op het moment van zijn profdebuut nog niet veel bekend. De achttienjarige rechtsback kwam afgelopen zomer over van de jeugd van KRC Genk. Op de openingsspeeldag van de Keuken Kampioen Divisie liet trainer Edwin Hermans hem tegen TOP Oss bij de rust invallen voor Kanou Sy, die twee jaar eerder ook als nobele onbekende de overstap maakte van de jeugd van Genk naar MVV. Op het moment van de wissel stond het 1-0 voor TOP Oss, het zou uiteindelijk 4-0 worden.
Voor Tran gingen de zaken sinds z’n profdebuut alsmaar beter lopen: acht dagen na z’n profdebuut dropte Hermans de jonge Belg in de basis tegen FC Dordrecht… om hem er vervolgens niet meer uit te halen. Op 29 september 2025 kondigde MVV aan dat Tran, die tot dan op amateurbasis speelde bij de club uit Maastricht, een contract tot medio 2028 had ondertekend. Begin september maakte Tran ook nog zijn debuut voor België –19, waardoor hij zich na twee jaar nog eens jeugdinternational mocht noemen. Tran werd in 32 van de 38 competitiewedstrijden ingezet, slechts vijf keer – vooral naar het einde van het seizoen toe – was dat als invaller.
Mats Kuipers (MVV, 09-08-2025)
Toen Mats Kuipers in de 67e minuut inviel voor Delano Asante in de wedstrijd tussen TOP Oss en MVV, had Mart Remans er net 3-0 van gemaakt. Over Kuipers was bij z’n debuut iets meer bekend dan over Tran: de negentienjarige rechtsbuiten kwam in de zomer van 2025 over van STVV en had in tegenstelling tot Tran wél al ervaring in de Belgische nationale reeksen: in het seizoen 2024/25 seizoen was hij in 28 competitiewedstrijden voor STVV Youth in de Tweede afdeling goed voor negen goals. Kuipers stond na twee invalbeurten acht keer op rij in de basis in de Keuken Kampioen Divisie, maar kwal vervolgens niet verder meer dan twee periodes van drie invalbeurten op rij, in januari en april.
Noah Makanza (Helmond Sport, 10-08-2025)
Het is sinds 2020 vaste prik: jaarlijks mag Helmond Sport wat talenten van zusterclub KV Mechelen ontvangen, meestal op huurbasis. De namen van dit jaar: Amine Et-Taïbi en Noah Makanza. Die eerste deed al profervaring op bij Jong Genk en Club NXT (zie onder), Makanza speelde met Jong KV Mechelen enkel in de Tweede afdeling. Daar groeide hij uit tot een belangrijke pion, want vorig seizoen droeg de Brusselaar er de aanvoerdersband. Volgens Transfermarkt begon Makanza zijn jeugdopleiding bij het Brusselse Black Star FC en raakte hij via RSC Anderlecht en Diegem Sport bij KV Mechelen.
KV Mechelen bevestigde op zijn clubwebsite alvast dat Makanza zich in 2017 aansloot bij de club, op z’n twaalfde dus. Acht jaar later is de middenvelder de beloften van KV Mechelen ontgroeid en mag hij in de Keuken Kampioen Divisie zijn eerste vlieguren in het profvoetbal gaan vergaren. Zijn eerste vlucht was op 10 augustus 2025, toen Roda JC op de openingsspeeldag van de competitie met 1-3 kwam winnen in het GS Staalwerken Stadion. Makanza mocht meteen een hele wedstrijd spelen en leverde de assist af voor de 1-2-aansluitingstreffer van Maik Lukowicz.
Vlieguren heeft Makanza bij de vleet verzameld bij Helmond: de middenvelder miste slechts één wedstrijd en was slechts vijf keer invaller. Met zijn zeven doelpunten moest hij in de tabel der clubtopschutters bovendien enkel spitsen Maik Lukowicz en Labinog Bajrami laten voorgaan.
Luca Maiorano (Roda JC, 10-08-2025)
Noah Makanza, die op de openingsspeeldag een hele wedstrijd speelde tegen Roda JC, zag met Luca Maiorano een andere Belg zijn profdebuut maken. Deze twintigjarige aanvaller ruilde twee jaar geleden de jeugdopleiding van Lierse Kempenzonen voor die van Roda JC. Na twee jaar in de schaduw werd hij in de zomer van 2025 door trainer Kevin van Dessel naar de A-kern gehaald, waar Maiorano zich in positieve zin liet opmerken met onder andere een doelpunt tegen Alemannia Aachen. Op 10 augustus 2025 liet Van Dessel hem in de 77e minuut bij een 1-2-voorsprong invallen.
Mogelijk zien we Maiorano op een dag ook voorkomen in het lijstje van binationaux, want in 2022 speelde hij twee jeugdinterlands voor Noorwegen –17. Dat is allicht geen fout, want op de Instagram-pagina van Maiorano zien we naast een Italiaanse vlag ook een Noorse vlag. Een Belgische vlag ontbreekt weliswaar.
Maiorano verdiepte zich in zijn debuutseizoen bij de hoofdmacht van Roda JC in de kunst van het invallen: maar liefst 22 keer liet Kevin van Dessel hem invallen in de competitie. Alles samen kwam hij aan een 350-tal minuten.
Noah Fernandez (Jong PSV, 11-08-2025)
Van de vijf Belgen die op de openingsspeeldag van de Keuken Kampioen Divisie hun profdebuut maakten, kreeg Noah Fernandez reeds de meeste media-aandacht in België. Fernandez, zoon van een Jamaïcaanse vader en Belgische moeder, speelt sinds z’n zevende bij PSV, dat de middenvelder destijds wegplukte bij Lierse SK. In januari 2023 werd Fernandez op z’n vijftiende de jongste buitenlander ooit die een profcontract mocht ondertekenen bij de lampenclub. PSV brak dat contract in juni 2024, toen Fernandez van de O17 naar de O19 doorstroomde, open tot medio 2027. Dik een jaar later mocht de Belgische jeugdinternational zijn profdebuut vieren: in de 3-1-zege tegen FC Emmen kreeg hij een basisplaats van trainer Stijn Schaars. Fernandez mocht in zijn debuutseizoen meer dan duizend minuten spelen in de Keuken Kampioen Divisie, verspreid over veertien basisplaatsen en een invalbeurt.
Tussendoor kwam hij ook dertien keer in actie bij de hoofdmacht van PSV: zijn officiële debuut volgde al op 4 oktober tegen PEC Zwolle, zijn eerste basisplaats op 16 december (in een bekerwedstrijd tegen GVVV). Zijn eerste basisplaats in de Eredivisie volgde op 24 januari, vier dagen voordat Peter Bosz hem in de laatste league phase-wedstrijd van PSV in de Champions League bij de rust liet invallen tegen Bayern München. Da’s best wel een opmerkelijk debuutseizoen in het betaald voetbal. Fernandez had het WK onder 17 in november helemaal niet nodig om de Belgische media te halen – in tegenstelling tot bijvoorbeeld Brent Jonkers, die later op het seizoen eveneens zijn profdebuut maakte in de Keuken Kampioen Divisie. Op dat WK scoorde Fernandez trouwens in drie van de vier wedstrijden van België, en leverde hij in de 0-7-zege tegen Fiji bovendien ook twee assists af.
Evangelos Soferis (VVV-Venlo, 31-08-2025)
Nog zo’n speler die afgelopen zomer aansloot zonder profervaring en al vrij vroeg zijn debuut mocht vieren in de Keuken Kampioen Divisie. Soferis had wel al een jaartje in Nederland achter de rug: in het seizoen 2024/25 speelde de voormalige jeugdspeler van KFC Park Houthalen, Bocholter VV en KV Mechelen immers al voor de beloften van SBV Vitesse.
Deze zomer imponeerde hij tijdens de voorbereiding als testspeler bij VVV-Venlo, mede dankzij zijn hattrick bij zijn officieuze debuut tegen RKSV Nuenen. Al snel volgde een eenjarig contract en een officiéél debuut: op 31 augustus 2025 liet trainer John Lammers de (voormalige) Belgische jeugdinternational tegen SC Cambuur Leeuwarden (3-1-nederlaag) in de 70e minuut invallen. Het bleef dat seizoen bij die ene wedstrijd bij de hoofdmacht.
Amine Amgar (MVV, 21-11-2025)
Daar hebben we MVV weer. De club uit Maastricht was er met Amgar vroeg bij: in de zomer van 2024 mocht de Belg van Marokkaanse afkomst op z’n vijfiende een profcontract ondertekenen in De Geusselt. Op dezelfde dag dat MVV dat aankondigde, mocht de vijftienjarige Amgar zijn officieuze debuut vieren voor de club in een 0-19-oefenzege tegen SV Geuldal. Voor zijn officiële debuut moest hij wachten op 21 november 2025 – Amgal was toen ‘al’ zeventien –, toen Peter van den Berg hem tegen Jong AZ in de 76e minuut in de strijd gooide. Op 5 december 2025 kreeg hij tegen Helmond Sport zijn eerste basisplaats. Er zouden kort daarop nog twee basisplaatsen en een invalbeurt tijdens de rust volgen.
Net als Maiorano speelde Amgar al jeugdinterlands voor een ander land: nadat hij in september 2024 geselecteerd voor een trainingsstage van het Future team van Nederland –17, koos hij in het voorjaar van 2025 voor Marokko. Met Marokko –17 won hij de Afrika Cup onder 17 in eigen land, weliswaar zonder dat hij op dat toernooi in actie kwam.
Brent Jonkers (Jong PSV, 13-03-2026)
Brent Jonkers kreeg dit seizoen in de Belgische media vooral de nodige exposure door zijn deelname aan het WK onder 17 in november 2025. Jonkers was toen aan zijn derde seizoen bij PSV bezig. De Eindhovenaars plukten hem in 2023 weg bij STVV, dat de Helchterenaar destijds zelf oppikte bij Lommel SK. Daar hadden ze hem maar wat graag opgevangen toen hij als jonge tiener van KRC Genk te horen kreeg dat hij moest vertrekken.
Jonkers, wiens oudere broer Jarne inmiddels het eerste elftal van eersteprovincialer KFC Helson Helchteren haalde, mocht op 13 maart 2026 – twee dagen na zijn achttiende verjaardag – zijn profdebuut vieren: in de derby tussen Jong PSV en FC Eindhoven (1-2-nederlaag) liet trainer Stijn Schaars hem in de blessuretijd invallen. Daar bleef het dit seizoen bij voor Jonkers, die dat seizoen voornamelijk voor het O19-elftal van Jong PSV uitkwam. Daarmee speelde hij ook zes wedstrijden in de UEFA Youth League, inclusief tegen Union Sint-Gillis.
Antoine Beydts (MVV, 03-04-2026)
MVV hield nog een Belg voor het einde… Toen de linksback op 3 april 2026 zijn profdebuut mocht vieren door bij de rust in te vallen tegen RKC Waalwijk, had de zeventienjarige linksback al enkele Belgische topclubs op zijn cv staan. In 2023 ruilde hij de jeugdopleiding van KRC Genk voor die van RSC Anderlecht, om vervolgens al een jaar later over te stappen naar Standard. In het voorjaar van 2025 zette hij zijn jeugdopleiding verder bij MVV.
Drie dagen na zijn profdebuut werd Beydts opnieuw gewisseld bij de rust, maar ditmaal nadat hij tegen FC Emmen in de basisploeg stond. Beheydts sloot het seizoen prompt af met vier basisplaatsen op rij. Het kan maar het beste doen verhopen voor volgend seizoen.
Keanu Van Mieghem (Roda JC, 24-04-2026)
One for the road… in de reguliere competitie. Kevin van Dessel wist toen de slotspeeldag van de Keuken Kampioen Divisie inging al een tijdje dat hij in het seizoen 2026/27 geen coach meer zou zijn van Roda JC, maar de Belg wilde allicht maar wat graag met een promotie naar de Eredivisie afscheid nemen. Om blessures en schorsingen te vermijden gooide Van Dessel wat verrassende namen in de basis voor de laatste wedstrijd vóór de play-offs, waardoor naast de Duitse doelman Ben Zich (23) en de Nederlandse middenvelder Yaya Stevelmans (18) ook de Belgische middenvelder Keany Van Mieghem (20) als basisspeler zijn profdebuut mocht vieren. Van Mieghem ruilde in 2024 de jeugdopleiding van Antwerp FC voor die van Roda JC. Met het O21-elftal haalde hij in het seizoen 2025/26 als aanvoerder de halve finale van de 021 beker.
| Deze Belgen debuteerden in het seizoen 2025/26 in de Keuken Kampioen Divisie, maar hadden op dat moment al profervaring * Zijn profdebuut dateert zowaar al van het seizoen 2021/22, in het shirt van Waasland-Beveren. In de drie daaropvolgende seizoenen speelde Michael Davis een pak wedstrijden voor de Young Reds, het beloftenelftal van Antwerp FC, maar de Brusselaar slaagde er nooit in om door te stromen naar het eerste elftal van The Great Old. Davis nam in mei 2025 een frisse start door een contract van een jaar met optie op een extra jaar te ondertekenen bij VVV-Venlo. Daar dropte John Lammers hem op de openingsspeeldag meteen in de basis tegen De Graafschap. Davis kon zijn eerste officiële wedstrijd voor een eerste ploeg sinds 26 november 2021 niet vieren met een zege: de Doetinchemnaars wonnen in eigen huis met 3-2. Het debuutseizoen van Davis in Nederland was dubbel: tot eind januari was hij een vaste waarde in de ploeg, vervolgens verdween hij helemaal uit beeld. * Milan Smits trok in de zomer van 2025 na zeven jaar de deur achter zich dicht bij Antwerp FC. Ruim twee decennia nadat zijn vader Björn zijn koffers neerzette bij FC Eindhoven, koos ook Smits junior voor een Nederlands avontuur: De Graafschap bood hem een tweejarig contract met optie op een extra seizoen. Op de openingsspeeldag bedankte de ex-Antwerp-speler al door in de 3-2-zege tegen VVV-Venlo – lees: zijn ex-ploegmaat Michael Davis – aan te tekenen voor het derde doelpunt van zijn nieuwe club. Smits mocht drie wedstrijden op rij starten, maar liep op 30 augustus in een oefenwedstrijd tegen Heracles Almelo een hamstringblessure op die hem tot november aan de kant hield. De middenvelder moest het sindsdien voornamelijk met invalbeurten doen – enkel tegen FC Eindhoven op 30 november kreeg hij nog een basisplaats. Smits klokte af op achttien competitiewedstrijden in zijn debuutseizoen in Nederland, maar wat had het kunnen zijn zonder die blessure… * Erg bekend is hij nog niet in België, maar Adriano Mansala-Mpudi deed twee seizoenen geleden al profervaring op in eigen land, toen nog met SL16 FC. Na de degradatie uit Eerste klasse B speelde hij nog een seizoen met de Standard-beloften in Eerste nationale – twee wedstrijden, met de U18 speelde hij gelukkig vaker –, alvorens in juni 2025 een contract te versieren bij MVV. Op 9 augustus 2025 kreeg hij in de 4-0-nederlaag tegen TOP Oss een handvol minuten om zijn buitenlands avontuur te beginnen. Mansala-Mpudi viel in voor landgenoot Stan Van Dessel, en dat bij een 3-0-tussenstand. Het bleek niet de voorbode van een seizoen met veel speelminuten: voor zijn tweede en meteen ook laatste invalbeurt van het seizoen moest hij wachten op 22 maart – tegen Willem II kreeg hij ditmaal wel een klein halfuur. * Hij kwam in de Challenger Pro League al zowel uit voor Jong Genk (2022-2023) als voor Club NXT (2023-2025), nu begint Amine Et-Taïbi aan het ‘echte’ werk. De Marokkaanse jeugdinternational ondertekende begin augustus 2025 een tweejarig contract bij z’n ex-club KV Mechelen, die hem meteen voor een seizoen uitleende aan zusterclub Helmond Sport. Et-Taïbi werd op de openingsspeeldag in de 67e minuut ingebracht tegen Roda JC, dat toen 0-2 voorstond en uiteindelijk met 1-3 won. Et-Taïbi groeide meteen uit tot een vaste waarde bij Helmond Sport, dat hem weliswaar moest uitzwaaien in januari. KV Mechelen riep hem niet terug om zelf in te zetten, maar om hem te verkopen aan reeksgenoot Willem II. Ook daar stond hij aanvankelijk in de basisploeg, tot hij in maart een knieblessure opliep tegen FC Den Bosch die hem voor de rest van het seizoen aan de kant hield. Et-Taïbi zien we volgend seizoen allicht niet meer terug in de Keuken Kampioen Divisie, want Willem II dwong via de play-offs promotie af naar de Eredivisie. * Mickaël Tirpan voetbalde al een paar seizoenen in Nederland, waardoor weinig Belgen er hun hand voor in het vuur zouden durven steken dat het zijn eerste seizoen in de Keuken Kampioen Divisie is. Edoch: met Fortuna Sittard en Willem II kwam hij enkel uit in de Eredivisie. Tot nu, want op 10 augustus 2025 liet ex-Antwerp-assistent John Stegeman hem op de openingsspeeldag van de Keuken Kampioen Divisie starten tegen ADO Den Haag. Het werd allesbehalve een aangename kennismaking voor Tirpan, die met 5-1 de boot in ging in de hofstad. Dat was natuurlijk maar een kleintje ten opzichte van wat Tirpan even later te wachten stond: in september 2025, met nauwelijks drie wedstrijden in de Keuken Kampioen Divisie op de teller, moest de 31-jarige verdediger een punt achter zijn carrière zetten nadat hij gediagnosticeerd met sarcoïdose, een zeldzame ziekte van het afweersysteem waardoor ontstekingen ontstaan in organen en weefsels. * Ook Chris Lokesa is geen nieuwe naam in het Nederlandse voetbal, en zelfs niet bij RKC Waalwijk, waar hij sinds januari 2023 speelt. De voormalige speler van de RSCA Futures heeft al 51 Eredivisie-wedstrijden op de teller staan, maar zakte afgelopen seizoen met zijn club uit de hoogste divisie. Op 11 augustus 2025 maakte hij kennis met de Keuken Kampioen Divisie. Lokesa deed geen Tirpanneke, want RKC won met 2-3 bij Jong AZ, mede dankzij een goal van Lokesa. Aan zijn 51 competitiewedstrijden voor RKC voegde Lokesa er in de Keuken Kampioen Divisie nog zeventien toe, om vervolgens in januari over te stappen naar SK Beveren. Die hielp hij in de terugronde nog wat ongenaakbaarder te worden in de Challenger Pro League. * Ilias Takidine, evenmin een onbekende naam in het Nederlandse voetbal doordat hij de voorbije twee seizoenen op de loonlijst stond bij RKC Waalwijk, sloot na een periode zonder club pas in september 2025 aan bij Roda JC. Daar maakte hij op 12 augustus 2025 zijn Keuken Kampioen Divisie-debuut. In zijn debuutseizoen bij Roda JC klokte hij af op twaalf competitiewedstrijden, waaronder slechts twee basisplaatsen. Da’s niet veel, maar nog altijd meer dan de acht competitiewedstrijden die hij in twee seizoenen bij RKC speelde. * Voor Faissal Al Mazyani geldt hetzelfde als voor Chris Lokesa: vorig seizoen degradeerde hij met RKC Waalwijk uit de Eredivisie, waardoor hij bij zijn invalbeurt tegen Jong FC Utrecht op 12 augustus 2025 zijn debuut maakte in de Eerste divisie. De ex-speler van Jong Genk, die zowel al voor de Belgische als voor de Marokkaanse jeugd speelde, is begonnen aan zijn tweede seizoen bij de club uit Waalwijk. Door blessureleed kwam hij in het seizoen 2025/26 aan slechts acht competitiewedstrijden. * Ismaël Baouf, die de voorbije drie seizoenen 51 keer het shirt van de RSCA Futures droeg in Eerste klasse B, zette afgelopen zomer zijn eerste stap naar het buitenland: de zoon van ex-RWDM-speler Rachid Baouf ondertekende een driejarig contract met optie op een extra seizoen bij SC Cambuur. Op 15 augustus 2025 kreeg hij meteen een basisplaats tegen TOP Oss. Baouf speelde vijf wedstrijden op rij 90 minuten, hij verdween enkel uit de ploeg vanwege zijn deelname met Marokko –20 aan het WK onder 20 in Chili. Vervolgens nam hij zijn plek moeiteloos weer in. Baouf, die door de supporters uitgeroepen tot Speler van het Seizoen, dwong in zijn eerste seizoen in het buitenland meteen promotie naar de Eredivisie af. Die competitie zal hij als international kunnen verkennen, want op 26 mei – een kleine maand na het einde van de reguliere competitie – maakte hij zijn interlanddebuut voor Marokko in een oefeninterland tegen Burundi. * Théo Mununga maakte pas begin september op huurbasis de overstap van Lommel SK naar FC Eindhoven, waardoor hij automatisch wat later debuteerde dan voorgaande jongens. De achttienjarige middenvelder had nog niet veel profervaring vergaard toen hij neerstreek in Lommel, maar hij hád er wel: op 30 maart 2025 liet Lee Johnson hem in de 1-0-nederlaag tegen Lokeren-Temse in de 79e minuut voor het eerst proeven van de Challenger Pro League. Op 19 september 2025 volgde een eerste (korte) kennismaking met de Keuken Kampioen Divisie, in een spectaculair kader nog wel – TOP Oss kwam met 3-4 winnen in het Jan Louwers Stadion. De som van drie en vier is niet eens het aantal wedstrijden dat Mununga haalde voor Eindhoven: na zes invalbeurten werd hij eind januari vroeger dan gepland terug naar Lommel gestuurd. * Na zijn hele leven in België te hebben gespeeld – met Beerschot in de Jupiler Pro League, met RFC de Liège in Eerste nationale en de Challenger Pro League –, belandde Antoine Lejoly in augustus 2025 op z’n 28e plots bij ADO Den Haag. Daar fungeerde hij in het seizoen 2025/26 als de doublure van Kiliabn Nikièma. Lejoly stond in zijn debuutseizoen bij ADO Den Haag in slechts drie wedstrijden onder de lat: in de bekerwedstrijd tegen FC Den Bosch op 28 oktober (die ADO verloor na strafschoppen), op 19 december in de competitie tegen Jong PSV (toen Nikièma met Burkina Faso op de Afrika Cup zat) en op de slotspeeldag van de Keuken Kampioen Divisie tegen… FC Den Bosch op 24 april. |
Door Fans Voor Fans 