Door Fans Voor Fans volgt al vier seizoenen op rij de Belgische profdebutanten in de Keuken Kampioen Divisie op. Een mens zou nog vergeten dat er ook een verdieping hoger, in de Eredivise, jonge Belgen hun profdebuut maken. Dit seizoen moesten we daarvoor vooral naar Fortuna Sittard kijken. Ook in het seizoen 2019/20 maakten twee jonge Belgen hun profdebuut in het shirt van de Fortunezen: dat waren toen Adnan Uğur en Jacky Donkor, vandaag aan de slag bij respectievelijk de Turkse tweedeklasser Pendikspor en de Poolse tweedeklasser KS Wieczysta Krakau.

Moussa Gbemou (Fortuna Sittard, 14-09-2025)
Het is allemaal snel gegaan voor Moussa Gbemou: de middenvelder ruilde in de zomer van 2025 op z’n achttiende de jeugdopleiding van Standard Luik voor die van Fortuna Sittard… tenminste, dat was de bedoeling, want nog voor aanvang van het seizoen 2025/26 was hij al doorgeschoven naar de hoofdmacht. Op 14 september 2025 mocht hij zich al opmaken voor zijn profdebuut: op de vijfde competitiespeeldag liet trainer Danny Buijs – in het seizoen 2022/23 nog even aan de slag als trainer bij KV Mechelen – hem in de 1-3-zege tegen Telstar in de 78e minuut invallen voor Justin Lonwijk. Jawel, die kunt u nog kennen van bij Anderlecht, een seizoen na de passage van Buijs bij Malinwa.

Het bleef in zijn debuutseizoen bij de hoofdmacht bij vier invalbeurten voor Gbemou – drie in de Eredivisie en één in de KNVB Beker. Twee van die invalbeurten in de competitiewedstrijden waren op de laatste twee speeldagen van de reguliere competitie van de Eredivisie. Het is weliswaar een belangrijk seizoen geweest voor Gbemou, niet in het minst doordat hij in januari van dit jaar een profcontract versierde dat hem tot medio 2028 aan de club verbindt.

Nolhan Courtens (sc Heerenveen, 21-02-2026)
Courtens maakte zijn officiële debuut voor het eerste elftal van Heerenveen eigenlijk al op 4 februari 2026, toen Robin Veldman hem in de bekerwedstrijd tegen PSV (4-1-nederlaag) een kwartier voor tijd liet invallen. Tegen datzelfde PSV mocht hij zeventien later ook zijn Eredivisie-debuut vieren, eveneens als invaller. Courtens klokte in zijn debuutseizoen bij Heerenveen af op zes invalbeurten bij de hoofdmacht (waarvan vijf in de competitie).

De Belg met Congolese roots deed in de twee seizoenen voor zijn transfer naar Heerenveen al ervaring op in de nationale reeksen met de Young Reds, het beloftenelftal van Antwerp FC. De 19-jarige middenvelder, die bij de jeugd ook het shirt van onder andere Anderlecht, Union en KV Mechelen droeg, maakte in het seizoen 2023/24 ook deel uit van de U19-ploeg van Antwerp die 0 op 18 pakte in de UEFA Youth League. Courtens stond in beide groepswedstrijden tegen Barcelona, Shakhtar Donetsk en FC Porto – het was ook in de Youth League het laatste seizoen met de groepsfases – aan de aftrap.

Gani Büyükhan (Fortuna Sittard, 10-05-2026)
Een kleine acht maanden na Gbemou was het aan Gani Büyükhan om zijn eerste minuten in de Eredivisie te maken in het shirt van Fortuna Sittard. Veel minuten waren het weliswaar niet: er waren al een paar minuten extra speeltijd verstreken toen Danny Buijs de zestienjarige middenvelder in de 3-2-zege tegen PEC Zwolle op 10 mei 2026 in de strijd gooide. Het zal Büyükhan niet gedeerd hebben, want met zijn 16 jaar en 215 dagen werd hij de jongste Belgische debutant ooit in de Eredivisie, en de tweede jongste debutant ooit bij Fortuna Sittard. Nummer één in dat lijstje is Mark van Bommel.

Voor Büyükhan en zijn familie zal het als zoete wraak hebben aangevoeld. Vader Osman schetste bij Het Belang van Limburg hoe zijn zoon als jonge tiener moederclub Esperanza Pelt inruilde voor Lommel SK, maar daar een jaar later te horen kreeg dat hij niet goed genoeg meer was. Fortuna Sittard was na één proeftraining verkocht, waarop de jonge Gani meermaals per week de trein van Weert naar Sittard nam om bij de Nederlandse club te gaan trainen.

In hetzelfde artikel van Het Belang van Limburg vertelde Gani dat hij nog geen contact heeft gehad met de KBVB, wel al met de Turkse jeugdselecties. De bal lijkt vooralsnog in het kamp van Sven Vermant en co te liggen. “Turkije hebben we voorlopig vriendelijk afgewezen, dus we rekenen een beetje op België”, lachte papa Osman.

Deze Belgen debuteerden in het seizoen 2025/26 in de Eredivisie, maar hadden op dat moment al profervaring
* Nolan Martens was vorig seizoen een van de drie Belgen – samen met Jacky Donkor en Xander Blomme – die met Excelsior Rotterdam promotie afdwongen naar de Eredivisie. Martens kwam er pas in de winter van 2025 bij, nadat hij na achteneenhalf jaar de deur bij KRC Genk de deur achter zich dicht had getrokken, als aanvoerder van Jong Genk nog wel. Op de openingsspeeldag van het seizoen 2025/26 kwam hij tegen NEC nog niet in actie, maar op 16 augustus dropte trainer Ruben den Uil hem meteen in de basis tegen Feyenoord. In de winter van 2026 mocht de 21-jarige rechtsback zich opnieuw opmaken voor een transfer, ditmaal een huurtransfer naar eerstedivisionist De Graafschap. De balans na een half seizoen Eredivisie: zes basisplaatsen en drie invalbeurten. Daar zette hij bij De Graafschap dertien basisplaatsen op rij in de Keuken Kampioen Divisie tegenover – plus de terugwedstrijd van de tweede ronde van de promotie-playoffs, waarin De Graafschap in het zand beet tegen Almere City.
* Hoe snel is dát gegaan… op 11 augustus maakte Noah Fernandez z’n profdebuut in het shirt van Jong PSV, op 4 oktober – met slechts zes wedstrijden in de Keuken Kampioen Divisie op de teller – volgden al de eerste minuten onder Peter Bosz: op de achtste competitiespeeldag stuurde de Nederlander de 17-jarige Fernandez tegen PEC Zwolle in de 80e minuut in de strijd. Het stond toen 0-3, Ryan Flamingo zou er in de blessuretijd nog 0-4 van maken. Het werd een interessant seizoen voor de Belg met Jamaïcaanse roots: voor Jong PSV speelde hij vijftien keer – waarvan slechts eenmaal als invaller –, bij PSV kwam hij zowaar aan dertien wedstrijden. Naast vier basisplaatsen in de Eredivisie en twee in de KNVB Beker waren er zeven invalbeurten… waaronder een tegen Bayern München in de Champions League. Neem er de winterstage in Spanje met de A-kern bij – samen met zijn jonge landgenoten Nicolas Verkooijen en Jordy Bawuah – en het WK onder 17 in het najaar van 2025, en je kunt gerust stellen dat Fernandez er een heel mooi debuutseizoen in de profreeksen heeft opzitten.
* Na tweeënhalf seizoen bij Club Brugge vond Denis Odoi in de zomer van 2024 onderdak bij Antwerp FC, waar de Ghanese international een tweejarig contract ondertekende. De lange afstand tussen Deurne-Noord en Knokke begonnen evenwel door te wegen, en dus gingen speler en club in juni 2025 in onderling overleg uit elkaar. Het is dus vrij verwonderlijk te noemen dat Odoi in november 2025 bij NAC Breda tekende… al nam een rit naar Breda iets minder tijd in beslag omdat hij niet langer de Kennedytunnel door moest, zo vertrouwde hij Het Nieuwsblad lachend toe. Odoi gaf doodeerlijk toe dat hij een bestemming à la Australië of Japan in gedachten had, maar ondanks het feit dat hij tijdlang meetrainde met KV Kortrijk werd het noodgedwongen – “als ik half februari nog geen club had gevonden, was ik ermee gestopt” – NAC Breda. Odoi kwam er met trainer Carl Hoefkens een oude bekende van bij Club Brugge tegen… en werd hij op 29 november 2025 met z’n 37 jaar en 186 dagen de oudste veldspeler ooit die in de Eredivisie debuteerde. Odoi speelde 19 competitiewedstrijden voor NAC, waarmee hij op het einde van het seizoen degradeerde.
* Hij is natuurlijk nog maar 21, maar de carrière van Brahim Ghalidi moet eigenlijk nog uit de startblokken schieten. De geboren Anderlechtenaar begon zijn jeugdopleiding bij het plaatselijke RSC Anderlecht, maar via Union Sint-Gillis en STVV kwam hij in 2020 op z’n vijftiende bij Standard terecht. Op 10 april 2022 liet Luka Elsner hem op de slotspeeldag van de reguliere competitie invallen tegen zijn ex-club STVV, zijn volgende officiële wedstrijd bij de eerste ploeg van Standard volgde pas een paar trainers later – Ivan Leko liet hem in mei 2024 tweemaal opdraven in de Europe Play-offs. Verder dan een invalbeurt in een bekerwedstrijd tegen Genk kwam Ghalidi niet meer bij de hoofdmacht van Standard, dat de dribbelkont, die zowel als flankspeler als als aanvallende middenvelder uit de voeten kan, hem wel 59 keer opdraven bij SL16 FC, het beloftenelftal van Standard dat in 2024 naar Eerste nationale degradeerde. Een definitieve doorbraak bleef uit, waarop hij in de zomer van 2025 overstapte naar NAC Breda. Daar kwam hij met Carl Hoefkens een oude bekende tegen, die hem weliswaar nooit opstelde in een officiële wedstrijd. In zijn debuutseizoen bij NAC mocht Ghalidi negenmaal invallen – een eerste keer op 7 december 2025 tegen Sparta Rotterdam –, om vervolgens op de slotspeeldag van de reguliere competitie zijn eerste basisplaats te krijgen tegen AZ. NAC was dan weliswaar al zeker van degradatie naar de Eerste divisie.
* Na twee seizoenen in de schaduw bij Jong PSV – met respectievelijk twee en elf invalbeurten in de Keuken Kampioen Divisie – was het seizoen 2025/26 het seizoen van de doorbraak van Nicolas Verkooijen bij Jong PSV: onder Stijn Schaars speelde hij 28 competitiewedstrijden, waarvan slechts acht keer als invaller. Acht is ook het aantal keer dat hij in de competitie de netten deed trillen. Parallel zag Verkooijen dat bekroond met vijf optredens bij de hoofdmacht van PSV op korte tijd, weliswaar opnieuw allemaam als invaller. Na zijn officiële debuut in de bekerwedstrijd tegen GVVV (3-0-zege) op 16 december volgden nog invalbeurten in de competitiewedstrijd tegen Excelsior (10 januari), de bekerwedstrijd tegen FC Den Bosch (14 januari) en de competitiewedstrijden tegen Fortuna Sittard en Feyenoord (17 januari en 1 februari). In die laatste twee wedstrijden viel hij weliswaar pas in de 89e minuut, maar Verkooijen bracht precies wel geluk, want alle vijf de wedstrijden waarin hij inviel won PSV uiteindelijk – we zeggen het met de knipoog uiteraard, want PSV won dat seizoen natuurlijk erg vaak. Een zesde zege zal er niet meer komen, want Verkooijen, die in januari nog met Noah Fernandez en Jordy Bawuah mee op winterstage naar Spanje mocht met de A-kern, besloot zijn aflopende contract niet te verlengen. Het lijkt erop dat de 19-jarige middenvelder zijn carrière zal verderzetten bij SV Darmstadt 98.
* Wat een speciaal gevoel moet het geweest zijn voor Luca Oyen toen hij in januari 2026 definitief de deur achter zich dichttrok bij Genk. De zoon van ex-Rode Duivel Davy Oyen, die in 1998 op het veld stond toen Genk met de Beker van België de eerste prijs uit de clubgeschiedenis veroverde, doorliep alle jeugdreeksen van de club en mocht na zijn debuut in 2020 in 83 officiële wedstrijden het shirt van de hoofdmacht aantrekken. Dat hij ook 27 keer voor Jong Genk speelde in Eerste klasse B, komt door het blessureleed dat de voormalige belofeninternational niet gespaard heeft – Oyen scheurde in 2022 de kruisband van zijn linkerknie en in 2024 die van zijn rechterknie. Het moet voor beide partijen niet gemakkelijk geweest zijn om in september 2025 aan te kondigen dat Oyen ‘definitief’ was teruggezet naar Jong Genk. Nauwelijks vijf jaar eerder had The Guardian hem opgenomen in de lijst van de 60 grootste voetbaltalenten geboren in het jaar 2003. Een definitieve transfer naar Heerenveen in januari 2026 kon zijn carrière maar nieuw leven inblazen. Op 11 januari 2026 liet Robin Veldman hem een eerste keer invallen tegen Feyenoord, een klein halfjaar later zit Oyen aan negen invalbeurten en vijf basisplaatsen in de Eredivisie. In de KNVB Beker scoorde hij bovendien tegen PSV, de ex-club van zijn vader – het was weliswaar slechts een eerredder. Is Oyen eindelijk klaar voor onbezorgd voetballen?
* Van Nederlands voetbal had Benjamin Pauwels al geproefd toen hij in februari 2026 neerstreek bij FC Volendam, van de Eredivisie nog niet. In het seizoen 2024/25 had de linksbuiten een degelijk seizoen gespeeld met Cambuur, dat hem in de zomer van 2024 had opgepikt bij 1B-kampioen Beerschot. Het leverde de Belgische beloftenelftal vorige zomer een miljoenentransfer op naar de Spaanse tweedeklasser CD Leganés, waar hij in zijn eerste halve seizoen niet verder kwam dan tien invalbeurten in de competitie en twee basisplaatsen in de Copa del Rey. Een uitleenbeurt aan FC Volendam moest soelaas bieden. Op 4 februari viel hij kort in in een bekerwedstrijd tegen NEC, drie dagen later kreeg hij in de competitie al een volledige helft tegen PEC Zwolle. Op 13 februari droeg hij als basisspeler mee aan de stuntzege tegen de autoritaire leider PSV. Volendam bedong geen aankoopoptie in het huurcontract van Pauwels, die met een 600-tal speelminuten in de benen – verspreid over zeven basisplaatsen en vier invalbeurten – terug naar Madrid trekt.
* Hij is nog altijd maar negentien, maar Jordy Bawuah heeft al 57 wedstrijden voor Jong PSV in de Keuken Kampioen Divisie op de teller staan. De voormalige jeugdspeler van KRC Genk speelt al sinds 2018 voor de Eindhovenaars, en nu lijkt 2026 zijn jaar te gaan worden. In januari was hij een van de jongeren die met het eerste elftal mee op winterstage naar Spanje, en daar was kort daarop mogelijk een leuk vervolg op gekomen met speelminuten in de bekerwedstrijd tegen FC Den Bosch, maar een blessure gooide roet in het eten. Nadien lag hij ook nog eens tien weken in de lappenmand met een middenvoetsbeentje. Op 23 april 2026 mocht hij dan toch zijn officiële debuut bij de hoofdmacht vieren: in de 6-1-competitiezege tegen PEC Zwolle liet Peter Bosz hem in de 80e minuut bij een 5-1-voorsprong invallen voor Mauro Júnior. PSV was toen al zeker van de landstitel. Niet alleen het kalenderjaar 2026 is vooralsnog een succes voor Bawuah, in het hele seizoen 2025/26 ging het hem voor de wind: zijn seizoen bij Jong PSV werd door de media als best wel verdienstelijk omschreven, en in oktober vorig jaar kondigde PSV een contractverlenging tot medio 2027 aan.