Geschiedenis en traditie in La Liga, dan kom je onvermijdelijk terecht bij Athletic Club Bilbao. Als geld en exuberante transferbedragen het hedendaagse voetbal overheersen, dan zijn de Basken duidelijk een buitenbeentje. Athletic rekent volledig op zijn cantera en spelers die in het gevoerde beleid passen. Dat wil zeggen: enkel spelers met een Baskische link, geboren in Frans-Baskenland of Spaans Baskenland dus.

Nochtans werd de regel niet opgenomen in de eerste bepalingen van de club. Dus zou een nieuwe bewindvoerder de regel zomaar kunnen veranderen om te concurreren met Real en Barcelona. Maar als één van de drie clubs die sinds het ontstaan van het Spaanse profvoetbal nog nooit degradeerden (Real en Barcelona zijn de andere twee), kun je stellen dat het model van Athletic perfect werkt. Noem het een huzarenstukje, van de club die in 1898 gesticht werd door Britse immigranten. Aanvankelijk maakten ook Britten deel uit van de club. Maar in 1912 verlieten de laatste buitenlanders de club en sindsdien trad men enkel nog met Basken aan. De regio Baskenland telt ongeveer 3 miljoen inwoners. Stel je voor dat  een Belgische subtopper bij de samenstelling van zijn kern enkel zou mogen of kunnen putten uit spelers geboren in de provincies West-Vlaanderen, Oost-Vlaanderen en Limburg. En dat die club door die regel nooit in de problemen zou komen in onze vaderlandse competitie. Sterker nog, dat het zich in de subtop nestelt en van tijd tot tijd zijn opwachting mag maken in één van de Europese competities.

Sinds de oprichting van Athletic, 118 jaar geleden, heeft een president tijdens zijn campagne nog nooit een afschaffing van de regel voorgesteld. Evenmin zijn de supporters een dergelijk voorstel genegen. Integendeel, zij willen de traditie levendig houden en zijn trots op hun Baskische identiteit. Tot 1989 probeerden de buren van Real Sociedad het op een gelijkaardige manier. Maar toen legden ze Iers international John Aldridge vast om hun competiviteit te verhogen. Niets van dat aan de boorden van de Nervion. Met eigen talent en de lokale steun komen we er ook wel, vinden ze daar. Critici mogen dan wel beweren dat ze zich op die manier in de voet schieten, de resultaten bewijzen het tegendeel.

In ieder geval, een wedstrijd van de Basken bijwonen is een unieke belevenis. Er is niet alleen het gloednieuwe stadion, Nuevo San Mames. La Nueva Cathedral biedt plaats aan meer dan 53.000 toeschouwers en moet qua architectuur nauwelijks onderdoen voor het wereldbefaamde Guggenheim Museum, dat nauwelijks een steenworp verder ligt. Er is ook de verbondenheid en de symbiose tussen spelers en supporters. Neem plaats in Nuevo San Mames en ga op zoek naar een supporter die niet in rood-wit getooid gaat. Zelfs de karakteristieke Baskische muts vindt vlot de weg naar het stadion. Brul mee met de hymne! En als het eerste fluitsignaal weerklinkt, geniet dan van de passie en de vurigheid waarmee alles in rood en wit zijn morzel grond verdedigt. Zeker als de Catalanen van FC Barcelona of de Koninklijken uit Madrid op bezoek komen. Dan verandert Nuevo San Mames in een strijdtoneel, met gele en rode kaarten, brood en spelen. Een gevoel van trots en onoverwinnelijkheid dringt de arena binnen. En net dat maakt Athletic Club de Bilbao zo sterk. Aupa Athletic!