2017: een Ajax-jaar met twee gezichten…

De dag na de verloren Europa League-finale schreef ik op deze site een bevlogen column over de toekomst van het Nederlandse voetbal en hoe die toekomst in Amsterdam lag. Nu, ruim een half jaar later, worden mijn woorden van toen keihard gelogenstraft. Geen Champions League, geen Europa League, geen KNVB-beker en tweede in de competitie, op vijf punten van koploper PSV. Van ‘We are Back’ naar weer een verloren seizoen. Of toch niet?

Als je terugkijkt op het 2017 van Ajax, dan is er bijna geen groter contrast mogelijk dan dat tussen de eerste en de tweede helft (en ja, de terminologie is bewust). De eerste helft stond in het teken van het herboren Ajax onder ‘Feyenoorder’ Peter Bosz. Snel voetbal, veel goals, maar vooral aantrekkelijk om naar te kijken. Goed, geen kampioen, maar wel de geweldige thuiswedstrijden tegen Schalke ’04 en Olympique Lyon, de interactie tussen de supporters en de spelers én natuurlijk op 24 mei de Europa League-finale tegen Manchester United. Ajax was weer terug waar het hoorde. Kortom: We Are Back!

De tweede helft van 2017 bleek veel minder rooskleurig. Peter Bosz vertrok door intern gerommel naar Borussia Dortmund, rots-in-de-defensie Davinson Sanchez werd voor een recordbedrag verkocht aan Tottenham Hotspur FC, waar hij teamgenoot werd van oud-Ajacieden Jan Vertonghen, Toby Alderweireld en Christian Eriksen. Davy Klaassen, de motor op Ajax’ middenveld, vertrok na vele jaren dan alsnog, naar het Everton van Ronald Koeman. En voorin vertrok de van Chelsea gehuurde ‘Bertje’ Traoré naar, jawel, Olympique Lyon. Uit alle linies vertrok een bepalende speler.

No worries @afcajax we'll take care of him! @daosanchez13 ❌❌❌

A post shared by Jan Vertonghen (@jvertonghen) on

Als opvolger van Bosz kwam verrassend genoeg Marcel Keizer, op dat moment nog (succesvol) trainer van Jong Ajax, uit de hoge hoed. En hoewel veel mensen hun twijfels bij zijn capaciteiten als hoofdcoach hadden (niet in de laatste plaats Keizer zelf!), werd het al snel officieel; hij was de nieuwe coach van Ajax 1. En zijn voorbereiding loog er niet om. Want behalve de vertrokken Sanchez, Klaassen en Traoré (en het vraagstuk wie er voor in de plaats zou komen) kreeg Keizer in Oostenrijk te maken met een drama van ongekende omvang. Tijdens een oefenwedstrijd tegen Werder Bremen zakte publiekslieveling Abdelhak ‘Appie’ Nouri plotseling in elkaar. Op 13 juli 2017 kreeg iedereen het slechte nieuws te horen: door zuurstofgebrek tijdens de behandeling heeft Appie onherstelbare hersenbeschadiging opgelopen. De dartele nummer ’34’, de koning van Geuzeveld, zal nooit meer voetballen.

Behalve uiteraard voor Appie en z’n familie was zijn wegvallen een enorme klap voor de selectie van Ajax. Zeker voor Keizer, die Appie goed kende vanuit z’n tijd bij Jong Ajax, en Donny van de Beek, al sinds de pupillen teamgenoot van Nouri. Hoe groot de klap voor de selectie daadwerkelijk is geweest, zal nooit iemand weten, maar feit is wel, dat in de aanloop naar de start van de competitie verzaakt wordt de groepsfase van Champions League te bereiken en enige tijd later wordt ook de kans op de Europa League verspeeld. Ajax lijkt weer terug bij af als ook in de competitie het ene na het andere punt wordt verloren. De positie van Keizer wordt met de de wedstrijd wankeler en de supporters beginnen zich te roeren. Vlak voor de winterstop is het gat met koploper PSV opgelopen tot 10 punten, met de wedstrijd tegen datzelfde PSV in het verschiet. Als die wedstrijd verloren wordt, lijkt het gat van 13 punten onoverbrugbaar geworden en kan de 34ste schaal voorlopig weer in de ijskast.

Zover kwam het echter niet. Ajax had in de Kuip tegen Feyenoord al laten zien dat het echt nog wel kan voetballen. De regerend landskampioen werd met een vernederende 1-4 terug de spelerstunnel in gestuurd. En tegen PSV, op het moment dat het er echt om gaat, stond Ajax op. PSV, dat met een laffe, verdedigende instelling naar Amsterdam was gekomen, kreeg geen kans en kon met een 3-0-nederlaag terug naar Eindhoven. In plaats van 13 punten, was het gat verkleind naar 7 punten. In die zelfde week speelde PSV gelijk en won Ajax, weer met grote cijfers, van AZ. Dat bracht de voorsprong van PSV terug tot vijf punten, een overzichtelijk gat, zeker gezien het feit dat Ajax nog op bezoek moet in Eindhoven.

Helaas was daar FC Twente om het goede gevoel dat veel Ajacieden hadden overgehouden aan de week van PSV en AZ, weer weg te nemen. Ajax verloor na penalty’s in de beker van FC Twente en heeft dus nu echt alleen de competitie nog om er een succesjaar van te maken. Helaas betekende de zeperd tegen FC Twente ook gelijk einde oefening voor Marcel Keizer. Maar waar normaal gesproken alleen de trainer z’n congé krijgt, werd in dit geval het gehele trainersgilde van Ajax 1 op non-actief gesteld. Keizer, Hennie Spijkerman én Dennis Bergkamp kunnen uitzien naar een nieuwe werkgever. En waar menig Ajacied blij was met het vertrek van Bergkamp, steller dezes incluis, werd Keizer vooral gezien als slachtoffer.

Was Marcel Keizer de juiste keuze voor Ajax 1? Ondergetekende denkt van niet. Hoewel hij puike resultaten boekte met Jong Ajax in het vorig seizoen, heeft hij domweg te weinig ervaring voor de Eredivisie, laat staan voor de traditionele top 3. Maar hij is feitelijk in het diepe gegooid door het Technisch Hart en met name Dennis Bergkamp. En ga er maar aanstaan; de voorbereiding die Keizer heeft gehad is nauwelijks ideaal te noemen. En toch kreeg hij Ajax aan het voetballen. Te laat, veel te laat, dat zeker, voor fatsoenlijke resultaten, maar toch. Had hem op z’n minst het seizoen laten afmaken, zoveel was Ajax hem wel verschuldigd. Maar goed, het verleden is dat wat geschieden is, en het ontslag van Keizer ligt inmiddels in het verleden.

Tijd voor de toekomst. En voor nu heeft de nabije toekomst Erik ten Hag, tot voor kort trainer van de plaatselijke FC te Utrecht. En net als bij de komst van Peter Bosz, staan de meningen van de Ajacieden weer lijnrecht tegenover elkaar. De een ziet in Ten Hag een moderne trainer die z’n spelers beter maakt, de ander ziet hem vooral als een trainer die níet in het Ajax-systeem met buitenspelers gelooft. Maar net als bij Bosz geldt: de aanstelling is een feit, ‘dus we zullen het er mee moeten doen’. En net als bij Bosz hoop ik op een revelatie, hoop ik op een aantrekkelijk spelend Ajax dat tegenstanders z’n wil kan opleggen. Te beginnen met Feyenoord thuis (op 15 januari) en de oude ploeg van Ten Hag, Utrecht, uit, op 22 januari. We gaan het meemaken. En als we onverhoopt tweede mochten worden achter PSV, dan hebben we (en in het verlengde daarvan ook PSV) dat volledig te danken aan Ajax en alle punten die verloren werden in de eerste seizoenshelft. Maar laten we hopen dat Ajax er alles aan doet om weer die ploeg te worden van de eerste helft. Al was het dan maar omdat dat Eberhart van der Laan zo gelukkig gemaakt zou hebben.

Voor nu wil ik iedereen een geweldig en sportief 2-18 toewensen. En ik hoop, bidt en smeek dat Appie in 2018 z’n ogen open doet en weer zal lachen naar papa, mama en z’n broers en zusjes. Voetballen zal hij nooit meer, maar God, laat hem lachen, lachen, lachen…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s