Het geel-rode legioen voelt zich weer Mechels: passie en strijd

KV Mechelen heeft een woelige week achter de rug. De club ontsloeg Aleksandar Jankovic en stelde meteen Dennis Van Wijk als zijn vervanger aan. Ook ‘oorlogmaker’ Fred Vanderbiest versterkt het team. Afgelopen vrijdag moest Malinwa als drager van de rode lantaarn aantreden tegen Moeskroen. KVM verloor met 0-2, maar niemand kon iets verweten worden, want er stond weer een ploeg op het veld. Iedereen voelde zich weer Mechels, de supporters maakten dat na de wedstrijd nog eens duidelijk. Dit verhaal zal ik nooit vergeten.

Er werd natuurlijk weer toegeleefd naar deze wedstrijd. Er was een nieuwe coach, dus hopelijk zagen we verandering in de manier van spelen. En ja hoor, het was een heuse verandering tegenover ‘système Jankovic’. Er stonden geen elf natte vodden meer op het veld, maar echte krijgers met een ruggengraat. Hoe komt het dan dat we hebben verloren? Kansen niet afgemaakt en een individuele fout, ongelukkig dus. Elke club maakt dit mee in een seizoen en zeker de rode lantaarn. Maar niemand kon iets verweten worden. Dit was het KV Mechelen dat de supporters wilden zien: strijdend voor elke bal met passie voor het wapenschild op hun borst. Na de wedstrijd liet het geel-rode legioen dan ook hun beste kant zien. Een van de mooiste momenten die ik ooit Achter De Kazerne heb meegemaakt.

De laatste 5 minuten van de wedstrijd waren doodstil, maar voor de rest waren de Mechelse supporters opperbest. Er was zowel een verschil op als naast het veld tegenover de periode van Jankovic. In die periode was er niks te beleven op het veld, dus ook niet naast het veld. De sfeer was doods en de club werd ten dode opgeschreven. Nu moest dat helemaal anders. Een vriend naast mij kreeg een geniale ingeving. Hij begon zachtjes de eerste woorden van het voetballied You’ll Never Walk Alone te zingen. Na elk woord deden er meer en meer mensen mee en tegen het refrein was heel het stadion mee aan het zingen. De laatste seconden van de wedstrijd werden gekenmerkt door dit prachtige lied. De betekenis erachter was ook toepasselijk: de spelers zullen er niet alleen voor komen te staan, You’ll Never Walk Alone.

De spelers namen ruim de tijd om de supporters te groeten. Wat een verschil met een paar weken geleden in de thuismatch tegen Zulte Waregem. Toen werden de spelers uitgefloten, nu kregen ze van de meerderheid van de supporters een staande ovatie voor de strijd die ze geleverd hadden. De supporters bleven zingen en Clément Tainmont bedankte de supporters nogmaals. Hij prees de gezangen en aanbad de tribune. Ook een speler van Moeskroen klapte naar de Mechelse aanhang als teken van respect. Toen moest het meest magische moment van de avond nog komen.

We zagen de spelers wachten in de spelerstunnel nadat de tegenstander naar binnen was gegaan. Het werd al snel duidelijk: heel de spelerskern en sportieve staf wandelde richting vak I, waar nog steeds duizenden supporters stonden te zingen. De spelers werden luidkeels aangemoedigd, dit was nooit gezien. Als teken van respect voor de supporters gaven bijna alle spelers hun truitje af. Zelfs Dennis Van Wijk kwam helemaal tot aan de tribune. Dit had ik nog nooit meegemaakt op KV Mechelen. Het is eerst en vooral al ongelooflijk hoe trouw het Mechelse legioen is aan hun club. Er waren meer dan 11.000 fans aanwezig in het stadion, meer dan 13.000 de wedstrijd daarvoor, en dat voor de laatste plaats. We bleven zingen tot het einde en leverden zelf strijd, net zoals de ploeg. Groots respect, ik was vereerd om hier deel van uit te maken.

Dit mooie moment na de wedstrijd werd door diezelfde vriend vastgelegd en op YouTube geplaatst. De link kan je hier vinden, puur kippenvel: https://www.youtube.com/watch?v=Cl_yl2xOy10 (© De Voetbal Vrienden)

De situatie waarin Mechelen zich nu bevindt, is momenteel heel erg zwaar. 0 op 18, 6 wedstrijden niet meer gescoord, helemaal laatste met 2 punten achterstand. Met nog 6 speeldagen te gaan, waarvan drie G6-ploegen, wordt ‘operatie redding’ moeilijker en moeilijker. Maar wat er na de wedstrijd tegen Moeskroen is gebeurd, is een teken van niet opgeven. Ik zing tot als ik doodga: wij zijn Malinwa. Trots op onze kleuren, geel een rood. De spelers zijn geïnspireerd door de supporters en gaan naar de volgende uitdaging: Anderlecht.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s