Geld regeert de wereld. In het dagelijks leven wordt een kleine groep rijken alsmaar rijker en een veel grotere groep moet elke maand de eindjes aan elkaar zien te knopen. Mensen met een dikke beurs winkelen bij Albert Heyn, kopen alleen A-merken en gaan voor niets minder dan designer kledij. Zij die het niet zo breed hebben, winkelen bij de Aldi, kopen nooit merkkleding  en wachten met het doen van aankopen tot aan de uitverkoop. In het voetbal is het net zo. De rijke clubs worden rijker en kopen spelers alsof het zoete broodjes zijn, terwijl de arme clubs het moeten doen met wat er over blijft. Zij wachten met smacht op het einde van een transferperiode. Want dan begint de uitverkoop.

Als we Ajax zouden beschouwen als ’s lands rijkeluiskindje, dan is MVV Maastricht daarbij vergeleken een bijstandsmoeder. Een bijstandsmoeder die al jaren elk dubbeltje moet omdraaien. Ze heeft geen rijke oom die haar af en toe wat briefjes van duizend toestopt. MVV moet het alleen doen. En dat wil ze ook graag. MVV houdt zelf haar huishoudboekje bij en dat doet ze heel keurig. Gewoon niet meer geld uitgeven dan er binnen komt. Eigenlijk heel simpel.

Vroeger was MVV anders. Gaf ze het geld met bakken uit. Ook geld dat ze eigenlijk niet had. Maar ze heeft geleerd van de fouten uit haar verleden. Een paar jaar geleden was MVV nog op sterven na dood. Geen eigendommen, alleen maar schulden. Het eigen huis noodgedwongen verkocht aan de gemeente, waardoor ze nu haar eigen huis weer van de gemeente terug moet huren. Het scheelde maar een haar of MVV was in de schuldsanering beland. Op het nippertje werd ze gered door een strenge bewindvoerder.

Alle extraatjes en luxe verdwenen. Weg bezuinigd. MVV werd ontdaan van alle franje. Spelers moesten maar hun eigen boterhammen mee nemen en komen werken met hun eigen auto of met de fiets. Geen dikke salarissen meer. Vond je je loon te laag, dan ging je maar werken: voetballers hebben immers tijd genoeg voor een parttime baan ernaast.

MVV leerde te leven met de hand op de knip en inmiddels zijn alle achterstallige rekeningen betaald. Zelfs de lening van de inmiddels overleden stiefvader van het promiscue “Schwesterlein” van een eindje verderop. Ook zij leeft op bijstandsniveau. Ook zij heeft geen rooie cent. Zusterlief doet het echter op háár manier. Ze papt aan met Jan en Alleman om haar luxe leventje in stand te kunnen houden. Eerst was ze met een sokkenverkoper, toen weer met een handelaar in bami en nu flirt ze ook al weer een hele tijd met een of ander louche figuur uit Verweggistan.

Van alle kanten krijgt ze geld toegestopt, maar zusterlief heeft nooit genoeg. Ze schaamt zich dan ook niet om voor de zoveelste keer bij de gemeente te gaan vragen voor huurverlaging. Of ze dient weer eens een verzoek in voor een of andere vorm van Bijzondere Bijstand.

MVV

Nee, dan doet het nichtje uit die andere buurt het toch handiger. Die viel in de armen van een rijke Turk. Die heeft haar geholpen toen ze op het randje van de afgrond stond.  Hij redde haar en sindsdien klampt de nicht zich stevig aan hem vast. Samen lijken ze het geluk te hebben gevonden. Het gaat goed, ze zijn succesvol en schurken tevreden tegen elkaar aan. Maar wat gaat er gebeuren als het straks eens een periode wat minder gaat? Als de liefde van de Turk bekoeld raakt? Laat hij haar dan wel goed verzorgd achter? Stel je voor dat hij dan gewoon zijn biezen pakt en dat het nichtje berooid achter blijft…

Bijstandsmoeder MVV  is “aanders“. Zij wil graag haar eigen boontjes doppen. En dat gaat met vallen en opstaan. Soms is er een succesje, soms valt het allemaal wat tegen.  Zoals vorig jaar bijvoorbeeld. Misschien dat haar supporters daarom de laatste tijd steeds luider roepen: “Zoek nou ook eens een rijke vent“!

Maar nee, MVV blijft liever alleen. Doordat ze zuinig geleefd heeft de laatste jaren, heeft zij beetje bij beetje wat geld apart kunnen leggen. Eindelijk heeft ze weer eens wat spaarcentjes. Het sparen gaat nog niet zo hard, dus het blijft oppassen dat er geen onverwachte tegenvaller komt. Voor je het weet immers, ben je weer terug bij af. Bijstandsmoeder MVV geeft daarom nog steeds alleen geld uit als het echt nodig is.

Omdat dat moet van de bond, heeft ze elk jaar zestien voetballers op de loonlijst staan. Ieder seizoen gaan er weer een hoop spelers weg. Het gras is altijd ergens anders groener en de salarissen waarschijnlijk hoger.

Het eerste dat MVV daarom aan het begin van elk nieuw seizoen doet, is op zoek gaan naar spelers met een deukje. Beschadigde exemplaren die ergens anders zijn afgedankt. Die zijn tenminste nog betaalbaar. Zij nodigt die dan uit bij haar thuis en laat ze een paar weken meelopen. Kijken wat ze kunnen, een beetje opwrijven en uitdeuken.  Wie weet zit er wat leuks tussen.

Zijn ze eenmaal opgepoetst, dan kijkt MVV eens goed in haar spaarpot. Ze wikt en weegt: “Hij mag blijven, maar die andere niet. Die ene was ook wel leuk, maar we hebben er al een van zijn soort. Twee van hetzelfde kunnen we niet betalen, dus daarom nemen we die ook maar niet“.

Een andere groep waar bijstandsmoeder MVV graag uit put zijn de spelers die nog niet helemaal af zijn. Jong grut dat later heel goed kan worden, maar nu nog veel moet leren. Zij belt daarom ieder jaar weer hoopvol naar haar rijke tantes van vlak over de grens. Die hebben altijd wel een paar talentjes te leen.

Tot slot gaat MVV op zoek naar spelers die er meteen moeten staan. Die geen opknapbeurt nodig hebben en die grotendeels af zijn. Die zijn het duurst en het meest gewild.

Geduld is een schone zaak als je “iets goeds voor weinig geld” wil.  Wachten dus op de spelersuitverkoop, de transfersolden. Die begint meestal een dikke week voor het einde van de transferperiode. De prijzen kelderen van dag tot dag. Spelertjes die een paar weken geleden nog niet te koop of niet te betalen waren, komen nu op de markt. Tegen gereduceerd tarief. Dat is waar MVV het van moet hebben.

Vooral op de laatste dag gaan de prijzen omlaag. Het meest spannend zijn de laatste uurtjes voor sluitingstijd. Dan worden de hoogste kortingen gegeven. Zelfs dan blijft een A-merk voor MVV te duur, maar met een beetje mazzel krijg je zomaar een B-merk voor een C-merk-prijs! Vrijdag 31 augustus 2018 om 23.59 uur sluit het prijzencircus. Hopelijk weet bijstandsmoeder MVV op tijd de juiste koopjes op de kop te tikken.

 

 

 

Advertenties