Vorige week belichtten we in deze rubriek Orkun Kökcü, de jonge Feyenoorder die zijn Eredivisiedebuut mocht genieten. Wel werd toen de vraag gesteld hoe de speler zich zou ontwikkelen. Helaas voor hem kon hij zijn lijn van de wedstrijd tegen FC Emmen niet doortrekken. Feyenoord ging verrassend ten onder in de eigen Kuip tegen een zeer geslepen Fortuna Sittard dat, naarmate de wedstrijd vorderde, steeds meer in de wedstrijd groeide en dat beloond zag worden met een prachtig resultaat. De kers op de taart van een tot nu toe goed seizoen waarin de degradatiezorgen voor even uit de gedachten kunnen.

Met deze prestatie in gedachten, was het kiezen van de Speler van de Week geen ABC’tje. Fortuna heeft als team gestreden en eigenlijk viel niemand uit de toon, enkel spits Novakovich mocht wat zuiniger met zijn kansen zijn. Maar van doelman Koselev, verdediger Dammers (nota bene opgeleid door Feyenoord) tot spits Lars Hutten, iedereen heeft een topprestatie geleverd. Toch willen we op de laatste inzoomen. En dan vooral op de stille ontwikkeling die deze speler heeft doorgemaakt in het Nederlandse betaalde voetbal.

Een typische Eerste Divisie-spits. Dat was vaak het oordeel als de zelfbenoemde voetbalvolgers het over Lars Hutten hadden. Wie enkel de Eredivisie volgt, zal zeggen dat de spits te groot is voor het servet en te klein is voor het tafellaken. Met andere woorden: een grote aanwinst voor alle Eerste Divisie-ploegen, maar slechts een breedteversterking voor de Eredivisie-teams. Niet geheel toevallig kende hij zijn hoogtijdagen bij (voormalige) teams op het tweede niveau. Willem II, Veendam, Excelsior, Helmond Sport en een eerste periode bij Fortuna Sittard heeft Lars Hutten op zijn CV staan. Echter door uiteenlopende redenen werd het switchen van clubs een noodzakelijk kwaad. Aan speeltijd kan het toch echt niet gelegen hebben, getuige de statistiek dat hij elk seizoen minimaal 15 wedstrijden speelde.

Twee keer eerder probeerde Lars Hutten de stap naar de Eredivisie te maken. Hoewel hij bij Willem II in de hoogste afdeling speelde, kon niet worden voorkomen dat “de Tricolores” verplicht een treetje lager moesten voetballen. Hierna werden speelminuten schaars. Gek genoeg gebeurde bij Excelsior precies het tegenovergestelde, want de Rotterdammers zagen het niet meer zitten in de spits nadat promotie naar de Eredivisie was gerealiseerd. Dit terwijl hij zich een waardige speler voor de club had getoond.

“Drie keer is scheepsrecht”

De bovenstaande woorden lijken nu inderdaad ook voor Lars Hutten op te gaan. Bij Fortuna Sittard is hij helemaal op zijn plek en heeft hij (voorlopig) zijn draai in de Eredivisie gevonden. En ook zijn doelpunt bij Feyenoord had een symbolische waarde. Niet alleen omdat het zijn eerste goal op het hoogste niveau ooit mocht vieren, maar ook omdat hij zich tegen een traditionele topclub liet zien.

Fortuna Sittard is bezig aan een goede heenronde in de Eredivisie en in de schaduw lijken vele spelers zich goed aan te passen aan het niveau van de grootste ploegen van het land. Dat is al een prestatie van formaat. Maar de overwinning bij Feyenoord is er een voor de eeuwigheid en daar speelde “typische Eerste Divisie-spits” Lars Hutten toch maar mooi een rol in. Daar hopen we in de toekomst meer van te zien…

Eervolle vermeldingen:

  • Alle spelers van Fortuna Sittard
  • Daley Blind (Ajax)
  • Nicklas Pedersen (FC Emmen)
  • Simon Gustafson (FC Utrecht)
Advertenties