De winterstop is ingegaan en dan is het, zowel voor de clubs als de analisten, tijd om een eerste voorlopige balans op te maken. Welke spelers konden overtuigen en op welke posities is er eventueel versterking nodig om het in de tweede seizoenshelft beter te kunnen doen? Ook bij regerend landskampioen Club Brugge maakt men momenteel deze denkoefening.

De herrijzenis van Horvath

Bij het ingaan van het seizoen was men er bij Club Brugge rotsvast van overtuigd dat het doelmannenprobleem dat de afgelopen jaren was gegroeid, definitief van de baan was met de komst van Karlo Letica. De Kroatische wonderboy werd nog voor hij één bal had gepakt in Brugse loondienst, gebombardeerd tot onbetwiste nummer 1 onder de lat. Ethan Horvath, die tijdens de laatste 3 matchen van play-off 1 nog depanneerde, werd door de meesten al afgeserveerd en hij zou dan ook met de stempel ‘getalenteerd maar niet voldoende’ genoegen moeten nemen om dit seizoen tweede of zelfs derde viool te spelen. Letica kon echter niet overtuigen en werd enkele matchen en enkele flagrante fouten later, denk maar aan de late gelijkmaker van Haroun in en tegen Antwerp, onverbiddelijk naar de bank verwezen. De alarmbellen gingen af in de bestuurskamer en de scoutingsrapporten dienden met gezonde tegenzin weer van onder het stof gehaald te worden. Tot de winterstop zou Leko het maar moeten uitzweten en werd Horvath opnieuw opgevist. De Amerikaanse goalie had in de tussentijd ook het wereldnieuws gehaald met een flater van jewelste tijdens een interland en dus was het vertrouwen bij onder meer de fans niet bijster groot. Horvath verraste echter vriend en vijand door een paar secure matchen te keepen én zelfs punten te pakken voor Club, iets wat Letica werd aangewreven door onder meer zijn kapitein en coach. Met ook enkele puike prestaties in de Champions League op zijn conto, mag Horvath zich stilaan opwerpen als de nummer 1 tussen de palen en lijkt het keepersprobleem bij de landskampioen nu echt tot het verleden te behoren. Benieuwd of hij ook in de tweede seizoenshelft kan bevestigen en zo de laatste twijfelaars definitief weet te overtuigen.

Dringend nood aan voetballend vermogen achterin

Ook de defensie van Club bleef niet onbesproken. Tijdens de zomermercato werd voor Matej Mitrovic op de valreep toch nog de afkoopsom van 3,5 miljoen euro op tafel gelegd, op aandringen van Ivan Leko. Enkele maanden later lijkt deze ultieme inspanning niet meteen gerechtvaardigd. Mitrovic, normaliter toch sterk in man-tegen-man-situaties, liet tot nu toe geen al te zekere indruk na en zijn gebrek aan snelheid en voetballend vermogen werd enkele malen pijnlijk aan de kaak gesteld. Zeker omdat Brandon Mechele de onbetwiste leider in het centrum van de driemansdefensie is en Mitrovic voornamelijk werd uitgespeeld als vervanger van Denswil of Poulain naast Mechele. Het is dan ook  erg duidelijk dat de Kroaat zich niet thuis voelt op deze posities en tekort schiet om zich op te werpen als basisspeler. Aan Denswil dient uiteraard niet getwijfeld geworden, hij heeft altijd zijn plaats binnen dit Club. Denswil beschikt over een goeie lange bal, rust aan de bal en een enorme technische bagage en maakt daarmee zijn gebrekkige startsnelheid en soms flamboyante houding ruimschoots goed. Op het derde lid van de defensie, Benoît Poulain, wordt door supporters het meest gefoeterd. De kritiek is deels terecht daar Poulain zijn niveau van vorig jaar niet meer haalt. Plots kan Poulain geen bal over meer dan 5 meter inspelen en gaat het dan ook meer opzij en achteruit, tot ergernis van het publiek. Meer en meer doelpunten konden ook toegeschreven worden aan inconsequent tussenkomen van de Fransman, en dat is toch opmerkelijk voor iemand die de afgelopen seizoenen gezien werd als de meest stabiele verdediger. Er moet wel bij gezegd dat er de laatste weken een stijgende lijn in zijn spel merkbaar is. Een rechtstreeks gevolg van een voorlopig uitblijvend voorstel voor een contractverlenging? Poulain is in de zomer einde contract en indien er alsnog een contractvoorstel uit de bus komt, lijkt het eerder te zijn voor een rol als waterdrager volgend seizoen. Wat betreft de andere verdedigers in de kern kan ik zeer kort zijn: Decarli schiet simpelweg te kort voor een topclub in België en moet zo snel mogelijk naar de uitgang begeleid worden. Ook Luan Peres kon zich, in de weliswaar weinige minuten die hij kreeg, niet doorzetten en kan onmogelijk gezien worden als een waardige vervanger voor wanneer er iets met Denswil of Mechele zou gebeuren. Daarom is het voor Club primordiaal om in de komende wintermercato op zoek te gaan naar vers bloed achterin. Club lijkt nood te hebben aan een betrouwbare verdediger die goed is met de voeten en vooral initiatief neemt aan de bal, om zo Leko meer opties te geven achterin en hij niet steeds naar noodoplossingen, die Mitrovic of Decarli wel degelijk zijn, moet grijpen.

De slag om het middenveld

De competitie op het middenveld is moordend bij de landskampioen. Met Rits die zich, verrassend vlot en mede dankzij de blessure van Nakamba, probleemloos kan handhaven en Amrabat, die na een moeilijk seizoensbegin ook zijn stempel ook heeft kunnen drukken, beschikt Leko over een heleboel extra wapens. De grote sterkte van Club vorig seizoen was de uitstekende driehoek Nakamba-Vormer-Vanaken en ook dit seizoen zal het bestendigen hiervan de sleutel zijn om in mei een tweede opeenvolgende landstitel binnen te halen. Gouden Schoen Vormer kampte dit seizoen al met een serieuze vormdip en ook de allerbeste Nakamba hebben we dit seizoen eigenlijk nog niet of slechts in beperkte mate gezien. Meer dan ooit diende Hans Vanaken de ploeg op sleeptouw te nemen en hij deed dit dan ook met verve. Strooiend met assists en steeds met een schijnbaar gemak aan de bal, is hij dé bepalende figuur en motor van blauw-zwart. Het zal dan ook een mirakel zijn wanneer hij volgende maand de Gouden Schoen niet de lucht in mag steken. Vanaken is untouchable op het Brugse middenveld en dus wordt het een gevecht tussen 4 spelers voor de 2 resterende plaatsen achter hem. Het wordt zaak voor Leko om iedereen dus tevreden te houden, maar concurrentie is onvermijdelijk aanwezig bij een topclub en de spelers dienen zich ervan bewust te zijn dat ze weleens op de bank kunnen belanden en zullen zich hiernaar moeten schikken. Maar dat Club Brugge, misschien nog meer dan vorig seizoen, over een uitstekende centrale as beschikt, dat behoeft hoegenaamd geen twijfel. Een extra centrale middenvelder in januari lijkt mij dan ook schier overbodig. Wanneer zich een opportuniteit voordoet om een echte nummer 10 te halen die een eventuele afwezigheid van Vanaken kan opvangen, moeten ze uiteraard niet twijfelen.

Wachten op Danjuma

Wat betreft de bezetting van de flanken is het voor Leko voorlopig een heuse puzzel gebleken. Mata, Cools, Danjuma, Diatta, Dennis, en jonkies Vlietinck, Fadiga en Ngonge. Een hele waslijst aan spelers die op de flanken de revue zijn gepasseerd door een heleboel factoren, waarvan de hoge blessurelast de voornaamste is gebleken. Het is bijna ongelofelijk dat Club op een gegeven moment met bloedarmoede te kampen kreeg op de vleugels, die vorig jaar zo belangrijk bleken te zijn voor het systeem van Ivan Leko. Danjuma begon danig flitsend aan het seizoen dat de naam van Anthony Limbombe niet veel meer over de tongen ging in het Jan Breydelstadion. Met enkele belangrijke goals en vaak het eindstation zijnde van de combinatie Vanaken-Danjuma, voetbalde hij zich snel in de Brugse harten én in dat van Nederlands bondscoach Koeman. Helaas voor hem en Club Brugge strooide een op het eerste zicht onschuldige blessure roet in het eten en is het tot op heden wachten op een terugkeer van de nieuwe golden boy. Ondertussen wordt zijn rol overgenomen door de Nigeriaan Emmanuel Dennis. In het verleden was het vaak zoeken naar wat nu eigenlijk zijn beste positie is, maar de laatste weken lijkt hij toch wel definitief zijn draai gevonden te hebben op die flankpositie. Even kwiek als Danjuma, maar nog iets te vaak met oogkleppen op, schuimt hij de linkerflank af. Het is afwachten waar Dennis zal postvatten wanneer Danjuma terugkeert, maar mijns inziens zou een verhuis naar de rechterflank de beste optie zijn, ook al zou dit misschien de balans in de ploeg niet ten goede komen. Hij zou dan in de weegschaal liggen met de meer verdedigend ingestelde Clinton Mata. Mata heeft dit seizoen al goede met minder goede dingen afgewisseld, maar zijn basisplaats is door de blessures van Danjuma en Diatta én de erbarmelijke prestaties van Dion Cools, vooralsnog nog niet in gevaar gekomen. Diatta heeft al heel wat blessurepech gekend dit seizoen en hij zal zich in de eerste plaats terug in de kern moeten knokken, wanneer hij uit blessure terugkeert. Maar dat het talent aanwezig is bij de Senegalees, dat heeft hij al meermaals laten zien. Cools haalde voorlopig dit seizoen een bedroevend niveau en een uitleenbeurt lijkt de meest valabele optie voor hem om dan, naar het voorbeeld van Mechele en met een extra portie vertrouwen en speelminuten, volgend jaar sterker terug te keren bij Club. Voor Vlietinck, Ngonge en Fadiga zal het hopen zijn op hier en daar een invalbeurt wanneer iedereen terug fit is. Versterking op de flanken is bijgevolg niet nodig, daar iedereen bijna terug beschikbaar is.

Dreigende bloedarmoede voorin

De hamvraag deze winter is natuurlijk of Club zijn targetspits Wesley Moaraes zal weten te behouden. De Braziliaan wordt vanuit alle hoeken in Europa het hof gemaakt en de mogelijkheid bestaat erin dat Club hem bij een astronomisch bod zal moeten laten gaan. Nochtans heeft zowel hijzelf als de club al te kennen gegeven Wesley nog tot het einde van dit seizoen in Brugse loondienst te willen zien schitteren. Als Wesley alsnog vertrekt ontstaat er wel een gigantisch vacuüm in de Brugse voorlinie. Wesley wint zo goed als elk duel, laat zijn ploeg opschuiven en knapt een heleboel werk op. Koppel daar nog 5 assists en 7 doelpunten aan en je merkt hoe belangrijk hij op dit moment voor de Bruggelingen is. Des te meer is Wesley onmisbaar omdat er op dit moment geen vergelijkbaar type rondloopt op Olympia. Daarom moet Club Brugge, ook al vertrekt Wesley niet, er echt wel werk van maken om voor hem een vervanger te vinden. Achter Wesley is het Schrijvers die stilaan zijn kans grijpt en dit begint zich ook in statistieken te vertalen met zijn 8 goals. Het grote probleem met Schrijvers is dat hij soms flarden van de match totaal onzichtbaar is. Daar zal hij toch aan moeten werken als hij onbetwiste basisspeler wil worden. Oudgediende en nuttige kernspeler Jelle Vossen is nog enige tijd onbeschikbaar en ook recordaankoop Kaveh Rezaei is nog geblesseerd. Los van die blessure heeft ook de Iraniër het moeilijk om de verwachtingen in te lossen. Mede door al deze blessures heeft jongeling Loïs Openda ook al vaak zijn kans gekregen van Leko. Hij is een type Diaby die het moet hebben van zijn explosiviteit. Vooralsnog kwam hij echter nog niet tot scoren en vooral de gemiste kansen in de Champions League tegen Dortmund en Monaco zijn blijven hangen. Openda lijkt nog iets te groen achter de oren om dit seizoen al een belangrijke rol op zich te nemen en daarom kan het opportuun zijn voor Club Brugge om deze winter naast een sterke targetspits ook eens rond te snuffelen naar een snelle, vinnige goalgetter die de leegte die Diaby achter gelaten heeft, misschien eindelijk weet op te vullen.