Enkele dagen geleden besliste Wolverhampton de aankoopoptie van de Mexicaan Raul Jimenez te lichten. Ze betaalden zo’n 38 miljoen euro aan Benfica en verpulveren daarmee hun eigen transferrecord. Dat ‘The Wolves’ de 27- jarige spits definitief binnenrijven is geen toeval. Met 15 goals is hij dit seizoen goed op dreef, maar dat kan eigenlijk gezegd worden van heel de ploeg. Met een voorlopige zevende plaats presteren ze boven verwachtingen.

Al van voor het seizoen begon maakte de ploeg furore. Zij het niet op het veld, maar wel op de transfermarkt. Met spelers al Diogo Jota, Rui Patricio en João Moutinho haalden ze enkele bekende namen binnen. Voor Adama Traoré werd zelfs 20 miljoen euro op tafel gelegd. Ook Willy Bolly bleek in het verdedigende compartiment een schot in de roos. Het is dan ook logisch dat coach Nuno Espirito Santo in het begin wat moest zoeken om alle puzzelstukjes te laten passen. Toch startte zijn ploeg veelbelovend met twee overwinningen en twee gelijke spelen in de eerste vijf matchen. Enkel op het veld van Leicester werd verloren. En deze goede vorm trokken ze door: eerst werd knap gelijkgespeeld op het veld van Manchester United en vervolgens werd er tweemaal gewonnen tegen respectievelijk Southampton en Crystal Palace. Met een zevende plaats op de achtste speeldag had de promovendus meteen een stevige indruk nagelaten.

Na deze periode van hoogconjunctuur kende de ploeg een eerste serieuze dip van het seizoen. Van de vijf volgende wedstrijden werden er vier verloren. Er werd verloren van onder meer Cardiff, Brighton en Huddersfield. Allemaal ploegen die op papier veel zwakker zijn. Maar Wolverhampton veerde recht, en hoe. Met een 2-1-overwinning werd een zwak Chelsea over de knie gelegd. Het was echter niet de eerste keer dat ‘The Wolves’ het de topteams lastig maakten. Eerder werd al gelijkgespeeld tegen zowel Manchester City als Manchester United en ook op het veld van Arsenal graaiden ze een puntje mee. Dat ze goed presteren tegen topploegen, staat als een paal boven water, maar hun bijnaam ‘The Giant Killers’ kregen ze definitief toegewezen op de 20e speeldag. Een uitwedstrijd op het mythische Wembley werd met 1-3 gewonnen van Tottenham. In een zinderende tweede helft counterden ze uitstekend en zowel Jimenez als Helder Costa werkten ijskoud af. Het was tevens ook de eerste basisplaats voor Leander Dendoncker, die ondertussen niet meer weg te denken is naast Moutinho en Neves.

En de ploeg uit centraal-Engeland bleef bevestigen. Met een 1-3-overwinning, en een goal van Dendoncker, kaapten ze ook de volle buit mee uit Everton. En dat Chelsea een ploeg blijkt te zijn die Wolverhampton ligt, bewezen ze aantal weken geleden op Stamford Bridge. Rond het uur maakte Jimenez – wie anders – na een knap samenspel met Jota de 0-1. Pas in de toegevoegde tijd scoorde Hazard de knappe 1-1. En ook vorige week bevestigde Wolverhampton door met 2-1 Manchester United te verslaan. The Wolves hebben van alle ‘kleinere’ ploegen de meeste punten gepakt tegen de Big Six. De enige ploeg waartegen ze in de competitie geen punten pakten was Liverpool, maar die wisten ze dan weer uit de FA Cup te wippen. Kortom, dat ze een boon hebben voor grote ploegen is wel duidelijk.

Maar wat maakt van Wolverhampton nu een echte ‘Giant Killer’? Hun manier van spelen en de spelers die ze in huis hebben maken van hen de ideale counterploeg. In balverlies zakt de ploeg terug in een 5-3-2-formatie. Een moeilijk te bespelen ploeg die geen meter ruimte laat op eigen helft. Met Dendoncker en Neves hebben ze voor de verdediging twee werkpaarden die ook nog eens uitstekend zijn met de bal aan de voet. Eenmaal de ploeg de bal heeft veroverd schakelen ze razendsnel over in een 3-5-2-formatie. Met Neves en Moutinho hebben ze middenvelders die perfect een counter weten te lanceren. Als je voorin het duo Jimenez-Jota kan diepsteken, kan je heel gevaarlijk worden. Deze twee raspaarden hebben al bewezen dat ze niet veel meer nodig hebben dan elkaar. Ze weten elkaar perfect te vinden en zijn in dit eerste seizoen samen een uitstekend spitsenduo. In het systeem is ook een belangrijke rol weggelegd voor flankspelers Doherty en Jonny Castro, die voortdurend moeten kunnen schakelen tussen deze twee systemen. Met Dendoncker mee op het middenveld hebben ze net dat tikkeltje meer duelkracht dat vroeger soms wat ontbrak. Daarbij zijn infiltraties van de Belg levensgevaarlijk.

Advertenties