Lierse Kempenzonen legde tot voor kort haar lot in handen van het duo Urbain Spaenhoven-Dave De Herdt om spoedig weer te keren naar het profvoetbal. Nadat het enkele weken geleden afscheid moest nemen van de niet voldoende gediplomeerde Urbain Spaenhoven om niet in de problemen te komen met de Licentiecommissie, ontdeed het zich gisteren ook van De Herdt. De man die Lierse nu doorheen de promotie-eindronde moet knokken is Rocky Peeters, een jeugdproduct van het voormalige Lierse SK. Als we naar het voorbeeld van Wouter Vrancken kijken, weten we dat 1A dan mogelijk niet veraf is.

Glen De Boeck, Hein Vanhaezebrouck, Bob Peeters, Yannick Ferrera. Allemaal kregen ze in het voorbije ruime decennium de titel kroonprins van de Belgische trainersgilde toegeschreven. De laatste naam die zich bij deze rij aansloot is Wouter Vrancken: negen jaar geleden gestart in vierde provinciale, vorige maand KV Mechelen naar 1A geleid. Vandaag lijkt ook Rocky Peeters over de juiste beek te zijn gesprongen om zich ooit bij dit rijtje te scharen.

Het parcours van de vijf bovengenoemde (voormalige) kroonprinsen loopt niet steeds gelijk. De Boeck en Peeters konden als ex-Rode Duivel na slechts één kleine tussenstap al bij een eersteklasser aan de slag als hoofdcoach, terwijl Vanhaezebrouck en Vrancken – ex-eersteklassespelers, doch zonder internationale ervaring – zich vanuit de lagere divisies tot eersteklassetrainer opwerkten. Ferrera’s aanstelling bij Charleroi kwam dan weer als een verrassing voor vriend en vijand, nadat hij voordien enkel naam had gemaakt als jeugdtrainer bij Anderlecht en videoanalist bij AA Gent en Al Shabab.

Als we Rocky Peeters aan een van bovengenoemde parcours moeten spiegelen, lijkt dat van Vrancken het best bij hem te passen. Peeters was nooit Rode Duivel en speelde nooit voor een G5-club, maar de voormalige middenvelder puzzelde ontegensprekelijk een verdienstelijke carrière bijeen. Nadat hij tussen 1997 en 2005 de Tweede klasse onveilig maakte met Verbroedering Geel, KRC Zuid-West-Vlaanderen en KSV Roeselare, mocht hij op 25-jarige leeftijd voor het eerst aantreden in Eerste klasse. In de Jupiler Pro League voegde hij ook STVV en Germinal Beerschot toe aan zijn cv, en met het Cypriotische Enosis Neon Paralimni mocht Peeters zelfs proeven van een buitenlands avontuurtje.

Van min negen naar de titel
Tijdens de afbouw van zijn spelerscarrière, bij KVK Tienen en Olympia Wijgmaal, begon Peeters al te werken aan zijn trainerscarrière. Niet volgens hetzelfde Hollywoodscenario als Vrancken – van vierde provinciale naar Eerste klasse in nog geen tien jaar tijd –, maar op zijn beurt met een eigen prachtverhaal: toen zijn club KVK Tienen in 2013 in vereffening ging, nam Peeters als oudste speler de club bij de hand en werd hij speler-trainer. Onder de nieuwe naam KVK Tienen-Hageland werd Peeters met veel jonge spelers uit de eigen regio meteen kampioen. Straffe kost als je weet dat Tienen door de financiële problemen met een puntenaftrek van negen punten aan de competitie begon. Toen de Suikerjongens met een 3 op 15 aan de competitie begonnen leek niemand een stuiver voor hun kansen te geven, maar Peeters en co herpakten zich dankzij een fenomenale reeks van 52 op 60.

Mooie debuten zijn echter niet altijd een garantie op blijvend succes. De jonge groep had het moeilijk om zich staande te houden in Derde klasse, waarop een groep supporters na een tijdje om het ontslag van Peeters begon te schreeuwen. Na een 1 op 18 zette de Kempenaar in maart 2015 een stap opzij voor T2 Benny Lunenburg. Peeters bleef beschikbaar als speler, maar ging enkele maanden later zijn geluk beproeven bij Olympia Wijgmaal in Vierde klasse. Zijn trainersplunje liet hij achter in het Hageland: voortaan was hij weer louter speler. Enkele maanden later opende Peeters in zijn thuisgemeente Herselt ook een wijnzaak: BAR àPART.

Na de competitiehervorming van 2016 werd Olympia Wijgmaal ondergebracht in Tweede klasse amateurs. Toen ex-Rode Duivel Tom Soetaers in december 2017 ontslag gaf na een teleurstellende 5 op 27, nam Peeters een tweede keer de speler-trainershandschoenen op. Zijn vuurdoop als trainer van Wijgmaal mocht hij maken op het veld van… KVK Tienen-Hageland. Wijgmaal won met 3-4, wat meteen het begin was van een knappe remonterace. Peeters, die zowel bij Tienen als bij Wijgmaal uit noodzaak in de bres was gesprongen – respectievelijk uit financiële en uit sportieve – kreeg de trainersmicrobe hoe langer hoe meer te pakken: na het behalen van zijn UEFA A-trainerscursus stopte hij in de zomer van 2018 definitief als speler en werd hij volwaardig hoofdtrainer van Wijgmaal.

Van kindsbeen af

UEFA-trainersdiploma, het woord is gevallen. Nadat Peeters Wijgmaal alsnog op een veilige plaats wist te parkeren, deed Peeters het in zijn eerste volledige seizoen als volwaardig hoofdcoach nog beter: na 26 speeldagen staat de club derde in Tweede klasse amateurs. Dat ontging niet aan het oog van Lierse Kempenzonen, dat op zoek was naar een opvolger voor de niet voldoende gediplomeerde Urbain Spaenhoven. De ambitieuze eersteamateurclub moest niet veel moeite doen om Peeters naar het Lisp te lokken: de Kempenaar is van kindsbeen af supporter van Lierse en was 1990 tot 1997 actief als jeugdspeler op het Lisp.

Peeters erft van Spaenhoven een ploeg die op drie speeldagen van het einde derde staat in Eerste klasse amateurs en hierdoor quasi zeker is van deelname aan de eindronde voor promotie. In de wetenschap dat leider Thes Sport geen licentie heeft aangevraagd om te promoveren, is het niet ondenkbaar dat Peeters binnen enkele maanden in 1B staat met Lierse Kempenzonen, de geestelijke opvolger van zijn ex-club. Een match made in heaven? Dat zou goed kunnen, want dit seizoen won KV Mechelen de titel in 1B onder leiding van Wouter Vrancken, een… ex-speler van de club in kwestie.

Advertenties