Het tussenseizoen voor een gemiddelde student: voetjes omhoog in de hete middagzon, al wachtend op de examenresultaten. Tenzij die student ook vurige supporter is van KV Mechelen, dan speelt er meer in het hoofd. Ik zit in hetzelfde schuitje en mede daardoor heb ik al een tijdje geen column meer geschreven. Heel lang nadenken heeft het me gekost om de juiste woorden te vinden om te beschrijven wat ik op dit moment voel.

Ik wil niet ‘bashen’ op het schijnproces van de voetbalbond jegens onze club of de nog meer onrechtvaardige schandpaalpraktijken die in de media zijn gevoerd. Ik wil me focussen op een grote groep mensen die onder andere de dupe is van dit alles: duizenden geelrode supporters. Voor hen, en ik spreek ook voor mezelf, is het een spannende week van de laatste kans. Deze week worden de zittingen van de zaak Propere Handen nog eens overgedaan voor het Belgisch Arbitragehof. Vele fans zijn zenuwachtig, hoopvol, hebben soms de moed laten vallen, maar dat is niet mijn punt.

Het afgelopen seizoen zal ik nooit vergeten, want daar heb ik mijn Mechelen in zijn ware vorm mogen aanschouwen: groots. Alles winnen wat er te winnen viel als echte volksclub uit de stad aan de Dijle. Alsof een hoger lot dat ooit heeft beslist dat Malinwa om die reden bestaat. Een slapende reus die steeds opnieuw ontwaakt, een Vesuvius die elk moment kan uitbarsten. Anderhalf jaar geleden schreef ik een trieste column over de degradatie, nu zijn we bekerwinnaars, kampioen en middenin een omkoopschandaal. Het waren zo’n gekke jaren en we zijn zo’n sterk blok, nog steeds!

Supporters zijn daarvoor de sleutel tot alle glorie. Echte supportersharten bloeden niet; ze worden alleen maar sterker. Na de degradatie behaalde KV een abonnementenrecord en al die mensen hebben lief en leed met elkaar gedeeld. Ondanks de grote onzekerheid over de sportieve toekomst hebben er al opnieuw meer dan 10000 supporters zich achter de club geschaard door hun plekje in het stadion te verlengen. Mechelen in deze ware gedaante is een oninneembare vesting en het is niet dat ik naïef of onverschillig ben, ik wil die vesting verdedigen. Ik blijf achter alles en iedereen binnen de club staan, no matter what! Want Malinwa is groots, magisch en gold. 

Denk anders nog eens aan de torenhoge sprong van Mera op de Heizel, of de volley van Storm, want dat alles is Mechelen in zijn puurste vorm.

Advertenties