Oneven jaren zijn voor sportliefhebbers doorgaans geen pretje. Geen WK of EK en geen Olympische Spelen. Nochtans heeft het in deze zomer van 2019 geen seconde aan voetbal ontbroken: nauwelijks was het clubvoetbal afgelopen of er stonden reeds een handvol landentoernooien op het programma. Exact een week na afloop van de Afrika Cup-finale staat vrijdag met Genk-Kortrijk de openingsspeeldag van het seizoen 2019/20 al op de agenda. Altijd en overal voetbal: prachtig voor de fans, maar meer en meer een aanslag op de lichamen van de heren profvoetballers. Hoort deze overvolle kalender verholpen te worden door wedstrijden te schrappen, of is er een andere oplossing?

Wie de zomerbreak van 2019 even wilde gebruiken om een korte voetbaldetox te houden, was eraan voor de moeite. Twee maanden pauze tussen de twee competitieseizoenen? Niets is minder waar. Even recapituleren: nadat de laatste Play-off 1-wedstrijden op 19 mei werden afgefloten, was er nog de finale van Play-off 2 en de testwedstrijd tussen Antwerp en Charleroi om het laatste Europese ticket. Wanneer op 26 mei eindelijk alles afgehaspeld was in België, was het tijd voor een weekje Europacupfinales: op 29 mei nam Eden Hazard afscheid van Chelsea met een 4-1-zege tegen Arsenal in de Europa League, Divock Origi deed drie dagen later zijn cultstatus alle eer aan door Liverpool aan een 2-0-zege tegen Tottenham te helpen in de Champions League-finale. Op 4 juni werden de Rode Duivels al in Tubeke verwacht voor de voorbereiding op het tweeluik tegen Kazachstan (8 juni) en Schotland (11 juni). Misschien nog een geluk dat België zich niet plaatste voor de eindfase van de Nations League (5-9 juni) in Portugal.

Ondertussen was het WK onder 20 in Polen (23 mei-15 juni) al lang begonnen. Veel bekende namen uit de Jupiler Pro League deden niet mee op het toernooi waar Oekraïne aan het langste eind trok door Zuid-Korea in de finale met 3-1 te verslaan. De mintwintigjarigen maakten net op tijd plaats voor het EK onder 21 (16 juni-30 juni), waar de Belgische beloften er niet in slaagden om punten te sprokkelen. Een van de groepsgenoten van onze jonge Duivels, Spanje, ging op zondag 30 juni met de eindzege aan de haal nadat het Duitsland in de finale versloeg. Zondag 7 juli was dan weer dé dag der finales, toen werden er niet minder dan drie finales gespeeld: die van het WK vrouwenvoetbal (Verenigde Staten-Nederland 2-1), de CONCACAF Gold Cup (Mexico-Verenigde Staten 1-0) en de Copa América (Brazilië-Peru 3-1). In de Afrika Cup (21 juni-19 juli) zaten ze dan nog maar… in de achtste finales.

Toen afgelopen vrijdag ook de Afrika Cup ten einde kwam, was het seizoen 2018/19 eindelijk afgelopen. Maar intussen was het seizoen 2019/20 officieel al begonnen: in de Champions- en Europa League was er al één voorronde afgehaspeld, waarbij 57 ploegen hun Europese droom al mochten opbergen (waaronder Hajduk Split, Brann Bergen en het charmante Welshe studententeam Cardiff Metropolitan University FC).  De seizoenen 2018/19 en 2019/20 hebben elkaar dus letterlijk overlapt. Hopelijk loopt Krépin Diatta, die vorige week nog een halfuur meespeelde in de Afrika Cup-finale, straks niet verloren in de tijd.

Uitgebluste halvefinalisten

Is het wel te verantwoorden, die uitpuilende kalender? Voetbal is business en meer wedstrijden betekent natuurlijk meer televisiegelden, maar 65 wedstrijden op een seizoen werkt natuurlijk overbelasting in de hand. En het is natuurlijk niet de bedoeling dat we op eindfases van grote toernooien uitgebluste wereldvedettes krijgen. Of dat ze achteraf langdurig uitvallen, zoals opvallend veel halvefinalisten van het afgelopen WK is overkomen. Velen schreeuwen moord en brand over de overload aan wedstrijden, maar vooraleer de FIFA dat aanpakt zijn we jaren – en mogelijk veel fysiek en mentaal opgebrande spelers – verder. Voor mij hoéft de FIFA hier trouwens een toernooien voor op te offeren. Een echte voetbalgek kan nooit genoeg hebben van het spelletje, dus het aantal wedstrijden moet wat mij betreft zeker niet naar omlaag. Opdat voetballers de snelle opeenvolging van wedstrijden fysiek en mentaal blijven verdragen predik ik aldus: roteer! Neen, Malcom moet niet op dezelfde hoogte als Lionel Messi staan in de rangorde bij Barcelona – het publiek komt voor Messi – en Mignolet hoeft niet 50 procent van de speelminuten van de peperdure Alisson Becker af te knabbelen, maar een beetje meer balans kan geen kwaad.

Een voorbeeld hieromtrent dat me altijd is bijgebleven is dat van Robert Lewandowski in de wedstrijd tegen Borussia Dortmund eind maart 2018. Bayern stond zeventien punten los, de landstitel kon hen niet meer ontsnappen. Bij de rust stond het al 5-0 voor Bayern München, met dank aan twee goals van de Poolse spits. In plaats van hem tijdens de rust te wisselen voor pakweg positiegenoot Sandro Wagner, liet Jupp Heynckes hem negentig minuten staan. Lewandowski vervolledigde in de 87e minuut weliswaar zijn hattrick, maar kom… een betere gelegenheid om een reservespeler wat speelminuten te gunnen is haast ondenkbaar. In tijden dat supporters om het hardst roepen om eigen jeugd kansen te geven in het eerste elftal, zou het haast een evidentie moeten zijn om bij een ruime voorsprong een jeugdtalent – of bij gebrek eraan een reservist – te laten aandraven. Het hoeft niet eens een hele speelhelft te zijn, een kwartiertje op tijd en stond kan al heilzaam zijn. Het aantal nukkige bankzitters zal drastisch dalen, de jeugd doet ervaring op en de sterren raken minder snel opgebrand.

Als je zo’n Lewandowski zes keer een halfuurtje voor tijd wisselt bij een ruime voorsprong, heeft hij opgeteld 180 minuten minder in de benen, zonder daarvoor een wedstrijd minder gespeeld te hebben. Des te frisser zal hij staan op Euro 2020. En dat is goed, want hoe meer topfitte sterren op het appèl verschijnen hoe groter de kans op een memorabel toernooi. Wat is het ergste dat er kan gebeuren? Dat een jeugdspeler na de depannage definitief de plaats van de nummer één inneemt, zoals Thibaut Courtois destijds bij Genk? Als Denemarken en Finland zich straks plaatsen voor het EK volgend jaar en Genk-backs Joakim Mæhle en Jere Uronen er een schitterend toernooi spelen, kan Casper De Norre – depanneur op beide flanken – zich alvast op de borst kloppen dat hij ertoe bijgedragen heeft dat beide heren fris en monter aan hun toernooi begonnen zijn. Dat staat niet op dezelfde hoogte als een landstitel, maar het is toch altijd dat.

Voetbalzomer 2019: van 2018/19 tot 2019/20
19/05 laatste wedstrijd in Play-off 1
23/05-15/06 WK U20
26/05 laatste competitiewedstrijd in België
29/05 Chelsea-Arsenal (finale Europa League)
01/06 Liverpool-Tottenham Hotspur (finale Champions League)
07/06-07/07 WK vrouwen
08/06 België-Kazachstan (EK-kwalificatie)
11/06 België-Schotland (EK-kwalificatie)
16/06-30/06 EK U21
14/06-07/07 Copa América
15/06-07/07 CONCACAF Gold Cup
21/06-19/07 Afrika Cup
20/07 Genk-KV Mechelen (Belgische Supercup)
26/07 start Jupiler Pro League 2019/20

 

Advertenties