“Le Choc Wallon” is voor veel fans aan de andere zijde van de taalgrens de belangrijkste wedstrijd van het jaar. De Waalse derby als de krent uit de pap in een competitie die – zeker in absolute aantallen- vooral gedomineerd wordt door Vlaamse ploegen. Afgelopen zondag was het twee maal prijs. Twee keer Liège versus Charleroi. De prelude vond ’s middags plaats op Rocourt, waar RFC Liège Olympic ontving. In la grande finale, dezelfde avond nog op Mambourg, stonden Sporting Charleroi en Standard tegenover elkaar. Zes punten waren er zondag te verdelen en hiervan gingen er vier naar het Zwarte Land.  

De Waalse derby. Ik weet uit eigen ervaring hoe hoog de emoties kunnen oplopen. Jaren geleden was Standard-Charleroi mijn eerste kennismaking met Sclessin. Vooraf maakte ik aan de toog een praatje met wat Standardfans en zij waarschuwden mij al. Deze match zou “très chaud” worden. En daar was geen woord van gelogen. De passie, zelfs een soort van haat, golfde over de tribunes. Pyro’s, een tifo van de Ultras, felle aanmoedigingen, maar ook hatelijke gezangen over en weer. Het was een heerlijke voetbalavond. Na het laatste fluitsignaal volgde een orkaan van vreugde aan Luikse zijde en een regen aan stenen en flessen uit het bezoekersvak. Het was aan een haag van schilden van de oproerpolitie te danken dat ik zonder kleerscheuren naar huis kon.

RFC Liège – Olympic Charleroi C.F. 1-1

Zo heet als toen werd deze zondag de soep niet opgediend. Zeker op Rocourt. Er heerste een lekkere derbysfeer, maar het was allemaal niet zo extreem. Logisch natuurlijk. In Eerste Amateurklasse is alles wat kleinschaliger en ook niet onbelangrijk: de animositeit tussen de fans van les Sang et Marine en die van les Dogues is een stuk minder dan bij beider buren.

De belangen waren er dan wel weer niet minder om. Zowel Club Luik als Olympic Charleroi hebben de punten hard nodig om uit de buurt van de degradatiezone te blijven. Het feit dat de mini-Choc Wallon in een gelijkspel eindigde, zal vooral aan de zijde van Club Luik voor een ietwat bittere nasmaak hebben gezorgd. De thuisploeg domineerde vrijwel de gehele wedstrijd, maar miste een heel resem aan kansen. Het team van Drazen Brncic kreeg hiervoor in de 51e minuut de rekening gepresenteerd, toen Ilias Sbaa aan de andere kant wel het doel wist te vinden. Ook na de openingstreffer golfde de ene na de andere aanval richting het doel van Olympic. Het was uiteindelijk invaller Loïc Reciputi die tien minuten voor het einde via een penalty de bordjes gelijk hing.

Sporting de Charleroi – Standard de Liège 2-0

Enkele uren later en een kilometer of negentig zuidelijker zagen we in het slotstuk van deze derby-dag in Charleroi eigenlijk exact een zelfde spelbeeld als die middag in Luik. Ook in het Stade du Pays een dominerende thuisploeg en een tegenstander die alleen maar kon tegenhouden. Helaas voor Standard hield verder iedere gelijkenis op. Tot het maken van een doelpunt kwam het zondagavond niet voor de Rouches.

Het enige Luikse vuurwerk op Mambourg kwam van de meegereisde supporters die Bengaals vuur ontstaken bij de opkomst van beide teams. De fans van Charleroi zorgden voor een tifo in oorlogskleuren en deelden wat speldenprikjes uit, door de dug-out van Standard te voorzien van enkele muizenvallen. Daar bleef het wel bij. Dit keer liep het eens niet uit de hand en werd de match gewoon uitgespeeld.  Wellicht dat dat te danken is aan het feit dat beide ploegen zich al hebben weten te plaatsen voor Play-off I.

Charleroi schoot vanaf het eerste fluitsignaal furieus uit de startblokken, Standard had geen antwoord op deze overrompelingstactiek en kon niets anders doen dan tegenhouden. Rond het half uur krulde Dorian Dessoleil de Carolo’s met een vrijschop naar een verdiende voorsprong. Dat de rust werd bereikt met een 1-0-stand, kwam eigenlijk alleen maar omdat de Zebra’s nog een paar dotten van kansen om zeep hielpen.

Ook na de thee lukte het Standard niet de bakens te verzetten. Opnieuw was Charleroi heer en meester. De ploeg was er duidelijk op gebrand Standard de eerste nederlaag in vijf jaar toe te brengen. Het was slechts wachten op een tweede doelpunt en dat kwam er in minuut 56. Shamar Nicholson deed het net achter Arnaud Bodart nog eens bollen. Het zou ook de eindstand zijn, een verdere afstraffing werd Standard bespaard.