Op 9 augustus bezegelde een 2-1-nederlaag in Sint-Truiden het lot van AA Gent-coach Jess Thorup. Een dikke maand later strijkt de Deense coach opnieuw neer in Limburg. Niet op Stayen, maar 40 kilometer verderop in de Luminus Arena.

Na Uronen, Maehle, Nygren, Daehli en Thorstvedt belandt er opnieuw een Scandinaviër in Genk. Een bewuste keuze, Peter Croonen & co weten immers wie ze in huis halen. Een gentleman pur sang die overal waar hij passeerde met lof werd uitgezwaaid. De Deen is een uitstekende people manager die tussen zijn spelers staat, en dat mag u letterlijk nemen. In de pers dook de korte broek van Thorup na zijn aanstelling vaak op. “Ik ben een trainer die deel wil uitmaken van de spelers op het veld”, vertelde de Gentse publiekslieveling daar later over.

Publiekslieveling word je als trainer niet zomaar. De supporters willen een sympathieke motivator die dicht bij de supporters staat, die zijn ploeg aantrekkelijk voetbal laat spelen én die punten pakt. Drie factoren die Thorup bij AA Gent wist te combineren. In de Arteveldestad werd de 4-4-2 in ruit met lof overladen, de kersverse Genk-coach bewees echter al dat hij zich kan aanpassen aan de spelersgroep. Bij Midtjylland, waarmee hij de landstitel behaalde, liet hij zijn ploeg in een 4-4-3 of 3-4-3 aantreden.

Paul Onuachu kan erover meepraten, de boomlange spits ontbolsterde onder de vleugels van Thorup bij de Deense club. ‘Ontbolsteren’ zal ook dit seizoen een woord zijn dat in een adem genoemd wordt met de namen Luca Oyen, Maarten Vandevoordt, Elias Sierra en Pierre Dwomoh. De Genkse youngsters lieten al klasseflitsen zien en moeten in de komende jaren uitgroeien tot het fundament van het nieuwe KRC. Als ex-coach van de Deense nationale beloften moet Thorup in staat worden geacht om het aanwezige potentieel om te zetten in rendement. Als de Genkse oefenmeester daarin slaagt, kan het wel eens boenk Thorup zijn. Bij een buis volgt een 11de trainer in 11 jaar…