Stamnummergegoochel. Hadden we het daar laatst hier ook al niet over? Ik begrijp daar maar weinig van. Het zal er wel aan liggen dat ik niet uit België kom. Overleden voetbalclubs die plotseling herrijzen uit de dood. Niet zelden door in de rug te springen van een vaak kleinere club, die wel zijn zaakjes op orde heeft. Een paar jaar lang wordt dan de naam en stamnummer van die kleine club mismeesterd, om vervolgens bij het grof vuil geparkeerd te worden.

Met de één of andere truc wordt dan het “oude” stamnummer weer boven tafel getoverd en huppakee: de gestorven club is weer tot leven gewekt. Het deed al vaak mijn wenkbrauwen fronsen en een verder niet met enige andere argumenten gestaafde afkeer voor zo een club groeien.

MAAR VANDAAG EVEN NIET!

Want vandaag kwam ik aan de weet dat de KSK terug is! De Koninklijke Sportkring Tongeren leeft weer. Alstublieft, mijnheer, mijn ma zaliger had gelijk: “Nooit ophouden met dromen, jongen. Voor je het weet worden ze werkelijkheid”. En zie, het is waar….de club van mijn jongensdromen is uit de doden opgestaan. Stamnummer 54 wordt in oude luister hersteld. De SK is terug!

KFC Heur Tongeren is dus niet meer. Eraf gegaan op het hoogtepunt, zo mag men stellen. De zestiende finales van de Beker van België. Het werd 5-0 voor Gent. Ondanks dat een aftocht met opgeheven hoofd. De laatste wedstrijd in het bestaan, maar voor eeuwig in de annalen van de voetbalbond. Maar nu wordt er plaats gemaakt voor dat wat ooit was. De oude club, bekerfinalist in 1974, neemt het stokje dankbaar over.

“Dë’n SK, dat és wït en blàa”. Vanaf volgend seizoen “nieuw” in Tweede Amateur. Dan wel niet in het stadion uit mijn jeugdjaren, maar ach, je kunt niet alles hebben. Derby’s tegen Sporting Hasselt, Hades of het nieuwe SV Belisia. Ik kan niet wachten!

Lees ook: Een vervlogen jongensdroom aan “De Motten”