Toegegeven, ik heb afgelopen weekend meer naar draaiende wielen dan rollende voetballen gekeken. Ik kon er niet aan doen. Zwak vlees noemen ze het als je zwicht voor begeerte, in dit geval was het een zwak sporthart. Dat orgaan bonsde harder toen de wielrenners de eindeloze passage op de Wijnpers, een van de hellingen in Leuven, aanvatten en doorheen een geluidstube van schreeuwen en kreten naar boven reden, laverend, zwichtend, parkerend. Het lawaai was indrukwekkender dan de betere spionkop.
Wielrennen heeft wat gelijkenissen met voetbal: de atleten draaien op data en rijke bedrijfsleiders betalen hen. Enkel draagt de een het epokruis en de ander het maffiakruis. Sporza haalde gisteren Operatie Zero van onder het stof met nieuwe onthullingen. De feiten voltrekken zich als een ware soap waarin Sébastien van alles doet voor Dejan, Dejan van alles in de plaats geeft en Hermans natte droom van de kampioenstitel wordt ‘geregeld’ door, jawel, Sébastien!
Ook RTBF maakte wat los, want zij dropten Le milieu du terrain; een documentaire met research van sinds de uitbraak van het schandaal. Daarin speelt Bayat dan weer de hoofdrol met zijn horlogendozenverzameling. Het is een kluwen van modder, slijk en hier en daar een Rolex in een porseleinen badkuip.
Het gerechtelijk onderzoek duurt ondertussen al een paar jaar en dat bevat de enige zuivere waarheid van wat er is gebeurd. Dwepen met roerende vertellingen kan iedereen, waarmee ik niet verklaar dat deze gegevens tot de reinste bullshit behoren. Ik wil geloven in het onderzoek en het werk van justitie. Pas aan het eind van de meet zal gerechtigheid de betrokken clubs vierendelen, maar onderweg zal ze met bruine aardkluiten gooien tot het Belgisch voetbal de kleur heeft van de vuilste wc-pot in Antwerpen-Zuid.
Wat is de kans dat die zich binnen de straal van honderd meter rond het Kiel bevindt? Met nul gescoorde doelpunten in de eerste 5 thuiswedstrijden van het seizoen neemt Beerschot het trieste record over van Crossing Schaarbeek uit de jaren ’70. Afgelopen zomer heb ik eens gewandeld langs het stadion van Crossing, waarvan de fijne tribunes op een lichte helling aan het Josaphatpark staan. De monumentale gevels in de omringende volkswijk doen je de tint vergeten van de nabije toekomst van Beerschot en de beschuldigde maffiaclubs: onbezoedeld strontbruin.