Scheidsrechtersbaas Bertrand Layec sprak over een ‘grijze zone’ betreffende de clear and obvious duw in Anderlecht-Club Brugge. Het is voor het eerst dat iemand de woorden ‘VAR’ en ‘grijze zone’ in één adem noemt. Al die verwijten van te weinig voeling met het veld, of te maniakaal beregelen van wat wel of niet juist is in een voetbalmatch kunnen we dus definitief door het raam gooien volgens Layec, want er is een ‘grijze zone’ in Tubeke. Het enige grijs in Tubeke is de vertwijfeling bij de scheidsrechters en de kop van Layec zelf. Hein Vanhaezebrouck noemde Layec in een interview ‘een grote leugenaar’. Profetische woorden, want de scheidsrechtersbaas stond live op televisie de fase weg te liegen om als een persoonlijke lijfwacht van de ondertussen verguisde Nathan Verboomen te dienen. Al denk ik wel dat Verboomen geen lijfwacht nodig heeft, als je zag hoe hij zich zette tegenover Éder Balanta.
Eind februari kregen we het tegenovergestelde beeld in Nederland te zien. Scheidsrechter Allard Lindhout gaf na de match Utrecht-Vitesse vlakaf toe dat hij fout had gehandeld door een duidelijke trekfout op Loïs Openda niet te fluiten, zelfs niet na een VAR-interventie. De interactie met refs in Nederland laat dat ook toe: na elke wedstrijd mogen zij hun visie op de afgelopen wedstrijd geven. In België hangt nog steeds een schaamlap voor het scheidsrechterlijk departement, waar Frank De Bleeckere iedere maandag door komt piepen. ‘Stomme fout,’ zei Lindhout over zichzelf. Dat is de échte ‘grijze zone’; een mens die verdwaald was in z’n eigen interpretatie en dat ook kan toegeven.
De vertwijfeling van onze refs ligt niet aan hun opleiding of karakter. Het huidige discours maakt van hen allemaal lelijke eendjes. Waarom moest de bond per se nieuwe consignes voorschrijven? Om (zogezegd) het systematische gezeik over elk fluitsignaal tegen te gaan. Daardoor wordt de scheidsrechterij (schijtrechterij?) meer een strijd van het grote gelijk. Een ref moet eerst en vooral een mooie voetbalwedstrijd spelen, evenals de 22 spelers rondom hem. In plaats daarvan kiezen we om de schaamlap op te houden. Hiermee zullen we onze scheidsrechters nooit beter maken.