Bij het vasthouden van die helrode sjaal met witte letters komen straffe herinneringen naar boven. Zoals de laatste keer dat hij uit de kast werd gehaald, toen Liverpool de Champions League-finale won van Tottenham in 2019. Ik stond naast een man – waar ikzelf twee keer in paste – in een Spurs-shirt, terwijl m’n toenmalige vriendin heel de avond The Sims 4 speelde op haar laptop. Het deerde me allemaal niet, want de Irish pub ontplofte toen Divock Origi de 2-0 in het net schoot en de Europese triomf naar Merseyside bracht.
Naar diezelfde Irish pub wandelden we afgelopen zaterdag; zonder dat vale witte van een Spurs-shirt en die prachtige vrouw naast me, wel met voetbalvrienden. De pub was traditioneel volgepakt. Een paar galactico’s wellicht, maar de helrode sjaal viel niet uit de dominante toon. De voetbalvrienden verklaarden zich neutraal aan een Nederlander die naast ons zat. Hij verwachtte dat we overtuigd voor Thibaut Courtois zouden supporteren, want ‘gekke Belgen onder elkaar, hé’. Ik gaf repliek: ‘Vandaag gun ik Courtois de Champions League niet, maar over een paar maanden wel de wereldbeker!’
Twee Guinness later gaapten we naar een overdadige playback, terwijl de wedstrijd al een halfuur moest zijn afgetrapt. Alsof een volle pub naar het Eurovisie Songfestival zat te kijken. Het pathetische volgt het succesvolle. Je zou vergeten dat ik die sjaal in Liverpool heb gekocht in heel andere tijden. Het Brendan Rodgers-tijdperk, waarin een 7e of 8e plek het hoogst haalbare was, waarin Joe Allen de nieuwe blikvanger moest worden. ‘It’s our year!’ werd een spottende frase die ik schertsend achter m’n rug hoorde raaskallen. Ik was deluded, daarmee was alles gezegd.
Zelfs tijdens de wedstrijd viel dat woord een keer, toen ik een verdedigende masterclass van Ibrahima Konaté toejuichte. Bij het laatste fluitsignaal verzonk ik in mezelf terwijl ik ‘vamos’ en ‘Hala Madrid’ uit andere hoeken van de pub hoorde. Het was rechtvaardiger als ze ‘Thibaut Courtois’ op de beker hadden gegraveerd. Die beker hoorde niemand anders buiten hem toe. Het helrood stak de rest van de avond af tegen de gedimde straatverlichting.