Soms hoeft een cirkel helemaal niet rond te raken. Ik kreeg RWDM in het voorjaar van 2020 toegewezen als clubwatcher voor Het Nieuwsblad toen ze in Eerste klasse amateurs zaten… en kijk eens waar we zes jaar later beland zijn. Ik ging destijds evenwel meteen van start in Eerste klasse B, want in volle coronatijd werd de club ondanks een zesde plaats opgevist voor het profvoetbal. In mijn debuutseizoen 2020/21 zag ik door de pandemie geen enkele wedstrijd live in het stadion, waardoor de reportagedag aan de Lac de l’Eau d’Heure meteen een van de hoogtepunten van mijn maidenjaar waren. Midden juli bezocht ik een training van RWDM, destijds gecoacht door Laurent Demol, op het veld van toenmalig tweedeprovincialer EC Erpion. Het leverde prachtige foto’s op. Wie een kijkje gaat nemen op de Wikipedia-pagina van Florian Le Joncour – vorig weekend in de wedstrijdselectie van SV Elversberg, dat nipt verloor van Bayern München –, zal een foto vanop het veld in Erpion zien. In mijn archief prijkt ook nog een mooie foto waarop Anthony Sadin, die zijn gloriedagen als doelman combineerde met een job bij de gemeente maar ook dienstdeed als mannequin, postvat in een doel met daarachter een kudde koeien.

Na de training volgden een paar interviews, onder andere met nieuwkomer Le Joncour dus. Daarna werden we verwacht in het Golden Lakes Hotel in Froidchapelle, waar we in een iets rustiger kader konden babbelen met de spelers. De verzamelde pers kreeg er naast Sadin ook Stélvio Cruz toegewezen. Cruz was een van de drie spelers die in het tussenseizoen waren opgevist bij het in de problemen geraakte Excelsior Virton, naast Glenn Claes en Abdoul Karim Danté. Om u een idee te geven van welke indruk de Angolees naliet: na al die jaren herinner ik me enkel uit het blote hoofd dat hij voor zijn passage bij Virton in Luxemburg had gespeeld en dat hij raar opkeek van onze verbazing over het feit dat hij van plan was om daar te blijven wonen nu hij bij een Brusselse club speelde. Stelt u zich bij dat Golden Lakes Hotel trouwens geen poepchic hotel voor: alles was er meer dan oke, maar het complex was meer iets waar ik tegenwoordig met mijn vriendin en onze zonen van bijna vier en bijna twee naartoe zou gaan. Toen ik aan een van de meren van de Eau d’Heure stond te wachten op het signaal dat ik de eetzaal binnen mocht om mee aan te schuiven tussen de spelers – dat kan ik me vandaag niet meer voorstellen –, zag ik een amfibiebus de helling afrijden, recht het meer in, waarna het rijtuig een vaartuig werd. Le Crocodile Rouge, stond er op het voertuig geschreven. Gelukkig was het geen alligator… al zou RWDM een paar jaar later wel met een andere verschijning met het achtervoegsel -tor te maken krijgen.

Zes woelige seizoenen later is RWDM, mede door de fratsen van laatstgenoemde, weer op het derde niveau terechtgekomen. Werd RAEC Mons voor aanvang van het seizoen in het algemeen beschouwd als de grootste titelkandidaat in Eerste nationale ACFF – de Draken greep er vorig seizoen maar nipt naast –, dan zijn het voorlopig RWDM en… RFC Meux die samen aan de leiding staan met allebei 12 op 12. Puristen zullen stellen dat Meux op het veld maar 10 op 12 behaalde, gezien de 0-0 tegen Mons op de openingsspeeldag werd omgezet in een 0-5-forfaitzege, maar aan de eindmeet is een punt een punt. Zaterdagavond spelen RWDM en Meux dus zowaar om de leidersplaats. Tiens, Meux, is dat niet hoe een Franstalige een koe nabootst?