Het doek is al even gevallen over Sporting Lokeren, dat nu in de amateurdivisies een doorstart zal maken als Lokeren-Temse. Dat zal ook zonder flankverdediger Tracy Mpati Bibuangu gebeuren. In een persoonlijk interview vertelt hij hoe hij die laatste maanden bij Lokeren beleefd heeft en wat zijn toekomstperspectieven zijn.

De frustratie in Mpati’s stem is duidelijk te verstaan als hij aan zijn verhaal begint. “De laatste maanden bij Lokeren waren heel moeilijk. Het was een rare situatie om telkens opnieuw het veld op te stappen terwijl we al vanaf de start van het nieuwe jaar ons geld niet zagen.” Toen ex-spelersmakelaar Louis de Vries in juni vorig jaar overnam van boegbeeld Roger Lambrecht, werd er gehoopt op een nieuwe frisse wind door Daknam. Dat draaide wel even anders uit, de 72-jarige De Vries slaagde erin om Sporting Lokeren op amper zes maanden tijd failliet te laten gaan.

Financiële malaise

Mpati heeft geen goede woorden over voor De Vries. “Hij zorgde ervoor dat we toch bleven hopen dat de situatie goedkwam, terwijl hij zelf goed genoeg besefte dat het een verloren zaak was. De man bleef ons aan het lijntje houden en beloofde veel dingen die hij nooit nakwam. De onderhandelingen bleven aanslepen, we kregen maar geen duidelijkheid. In die drie jaar bij Lokeren werd ik nooit te laat betaald. Ik wist dus al snel dat er iets niet pluis was. Tekengelden werden in stukken betaald, het mijne heb ik al niet meer ontvangen sinds oktober. Dankzij de straffe verhaaltjes van de voorzitter bleven we er toch in geloven dat het nog wel in orde zou komen.”

De wedstrijd van Beerschot was een kantelpunt in het seizoen. “Omdat er maar geen duidelijkheid kwam over de financiële malaise wouden we een statement maken door de wedstrijd niet te spelen. De dag voor de wedstrijd werd er toch plots beslist dat we wel zouden spelen, omdat het wel eens de laatste match van Lokeren kon zijn. Wij wouden ons nog een keer inzetten voor de supporters en de jeugdwerking van de club”, aldus Mpati. De wedstrijd ging met 0-2 verloren en nu ging de staking echt in. “Na de wedstrijd zeiden we: “Nu krijgen we ons geld, of we stoppen ermee.’’ Zowel spelers als technische staf weigerden vanaf toen nog het trainingsveld te betreden.”

Groot ongeloof

“Toen kwam de hele coronasituatie er nog eens bij. De spelersgroep bleef verzekerd om niet terug te keren tot er een oplossing kwam. Die oplossing kwam er niet, we moesten in ons kot via de pers vernemen dat onze club failliet was. Dat vond ik persoonlijk heel erg. Ondanks alles voelde ik me nog steeds speler van Lokeren, toch kreeg ik geen enkel nieuws over de situatie. Want ook het niet krijgen van een licentie moesten we eerder al via de pers vernemen, al had ik dat wel zien aankomen. Ik kan het trouwens nog altijd niet begrijpen dat we zelfs een licentie hebben gekregen voor het afgelopen seizoen. Normaal krijg je toch enkel een licentie als de club gezond genoeg is om een jaar te overleven?”

Mpati is heel kwaad, toch wil hij ook de goede momenten niet vergeten. “Ik wil de club bedanken om kwaliteit in mij te zien en mij te laten doorgroeien als speler. Lokeren is nog steeds mijn eerste en enige club op het hoogste niveau.” In juli 2017 plukte Lokeren de rechtsvoetige verdediger weg bij Union voor een transfersom van zo’n 160.000 euro. In totaal speelde Mpati 38 wedstrijden voor Lokeren, waarvan 25 wedstrijden op het hoogste niveau. “Ik was vereerd om te mogen spelen bij een club als Lokeren, die lange tijd meedraaide aan de subtop van het Belgisch voetbal. In 2018 speelden we nog de finale van Play-off 2, een jaar later degradeerden we.”

De gedachte dat het na de degradatie uit 1A niet erger kon, was een serieuze misvatting. Want naast de financiële malaise was het ook sportief geen geweldig seizoen. Al heeft volgens Mpati het één wel met het ander te maken. “Lokeren had geen gebrek aan kwaliteit, we hadden goede spelers, maar konden niet echt spreken van één sterk blok. Terwijl concurrerende ploegen een ideaal basiselftal vonden, verschenen wij elke week met andere spelers aan de aftrap. Het probleem moet volgens mij niet bij de spelers gezocht worden. De club heeft in drie jaar vijf trainers, twee voorzitters en drie technisch directeurs versleten. Als je die cijfers bekijkt weet je waar het probleem zit, Sporting Lokeren was niet meer de stabiele club van voorheen. Ik begrijp nog altijd niet hoe het zover is kunnen komen. Het doet me dan ook oprecht pijn om deze club met z’n bijhorende geschiedenis failliet te zien gaan.”

Onduidelijke toekomst

“Ik vind het heel moeilijk en jammer om de club op deze manier te moeten verlaten”, gaat Mpati verder. Daarmee sluit hij ook meteen een verdere toekomst bij fusieclub KSC Lokeren-Temse uit. Hij hoort niet bij de spelers die aan boord blijven en volgend jaar zullen aantreden in de tweede amateurdivisie. “Ik wil op een hoger niveau blijven voetballen, dat staat vast.” Waar dat zal zijn, is voor hem nog een groot raadsel. “Door het faillissement komen spelers zoals mij plots in een moeilijke situatie terecht, probeer maar eens een nieuwe club op niveau te vinden momenteel. Ik vind het vooral erg voor de jonge spelers die voor hun doorbraak stonden, maar ook voor de oudere spelers die bijna einde carrière zijn is het een zware domper.”

De coronacrisis bemoeilijkt de situatie enorm. Clubs weten nog niet waar ze zullen staan na de crisis. Daar komt ook nog eens bij kijken dat clubs als Virton en Roeselare ook al van het toneel verdwijnen zonder licentie. “Het is uitzonderlijk moeilijk om in deze tijden een nieuwe club te vinden. In de tussentijd ben ik zelfs van plan om bij de VDAB te gaan aankloppen voor werk.” Toch kijkt Mpati met opgeheven hoofd naar zijn toekomst. Ik wil nu vooral een stabiele club vinden, dat is voor mij het allerbelangrijkste. Ik wil dit niet nog eens meemaken. Ik hoop dan ook een ploeg te vinden waar ik aan spelen toekom en mijn plezier in het spelletje kan terugvinden.”