Vicekampioen KRC Genk opent vrijdagavond de tweede speeldag met een thuiswedstrijd tegen KV Oostende, dat vorig seizoen maar net naast de Champions’ play-offs greep. De Limburgers passen best goed op, want zowel de tweede speeldag als KV Oostende bezorgden hen in het verleden al eens een flinke maagzweer op.

Alle Zuid-Afrikanen nog aan toe: de laatste keer dat KRC Genk het seizoen begon als vicekampioen was in 2007, toen Hugo Broos – tegenwoordig bondscoach van Bafana Bafana – nog aan het roer stond van de Limburgers. De pijnlijke Champions League-exit tegen FK Sarajevo even buiten beschouwing gelaten, begon Genk het seizoen toen met een 3-1-zege tegen Cercle Brugge na goals van Ivan Bošnjak, Tom Soetaers en Jean-Philippe Caillet. Niets deed toen wellicht vermoeden dat de vicekampioen een week later met 5-0 de boot in zou gaan bij AA Gent. Op de tweede competitiespeeldag al meteen je zwaarste nederlaag van het seizoen lijden: het was toen al de voorbode van een rampseizoen waarin Genk troosteloos tiende zou eindigen. De tweede zwaarste nederlaag van het seizoen volgde in de eerste wedstrijd van het kalenderjaar: op het veld van seizoensrevelatie… Cercle Brugge ging Genk, nog steeds met Hugo Broos als trainer.

Dat een zege op de openingsspeeldag je niet vrijwaart voor een toekomstige mega-ontgoocheling, heeft Genk in het seizoen 2016/17 in ieder geval duidelijk bewezen. De Limburgers hielden op de openingsspeeldag de punten thuis tegen KV Oostende na een 2-1-zege, al verliep dat niet van een leien dakje: Mbwana Samatta slaagde er pas in de 90e minuut in om de 1-0 van Nikolaos Karelis veilig te stellen – hoewel Knowledge Musona het in de blessuretijd nog spannend maakte. Genk deed het dat seizoen als vanouds goed in de Europa League-groepsfase en haalde dat seizoen zelfs de kwartfinale nadat het in de knock-outfase Astra Giurgiu en AA Gent – met op de bank als assistent Bernd Thijs, die zestien dagen na die 5-0 in 2007 voor Gent tekende als speler – uitschakelde. De Europese lente werd voorafgegaan door een gitzwarte maand december, die werd voorafgegaan door een 6-0-nederlaag op het veld van KV Oostende, dat op dat moment verrassend tweede stond op vijf punten van de nog verrassendere leider Zulte Waregem. Door de nederlaag van Essevee op Sclessin later die avond werden die vijf punten er maar twee.

Nog geen twee maanden later kwamen Genk en KV Oostende – inmiddels weer afgegleden naar de vierde plek in het klassement – elkaar opnieuw tegen in de halve finale van de Beker van België. In de heenwedstrijd kan Genk, waar Albert Stuivenberg de plaats van Peter Maes heeft ingenomen als trainer, nog een 1-1-gelijkspel uit de brand. Twee weken later heeft Genk het thuisvoordeel, waardoor een vijfde bekerfinale – die tijdens dit moeilijke seizoen een enorme opsteker geweest zou zijn – binnen handbereik ligt. De Limburgers slagen er echter niet in om de 0-1 van Knowledge Musona in de achtste minuut uit te wissen, waardoor KV Oostende zich mag opmaken voor zijn eerste bekerfinale ooit. Een drama voor Stuivenberg en co, want Genk staat op dat moment achtste in de competitie en had het Europese ticket dat via de Croky Cup in de competitie te verdienen valt dus goed kunnen gebruiken. Gelukkig is er nog een laatste strohalm, genaamd Play-off 2. De jongens van Stuivenberg walsen doorheen de nacompetitie en pakken 27 op 30 in hun groep – enkel tegen Eupen en Lokeren morsen de Genkenaars met de punten. Een week later verslaat Genk rivaal STVV, de winnaar van groep A, met 3-0. Een bekend beeld van deze Play-off 2-finale is toenmalig Genk-verdediger Sandy Walsh (tegenwoordig bij KV Mechelen) die de 3-0-score uitbeeldt met zijn handen. Helaas voor Genk duidt zijn rechterhand ook aan hoeveel tegengoals Genk vier dagen later zou slikken tegen de nummer vier van Play-off 1, namelijk… KV Oostende. Genk scoorde in die allesbeslissende wedstrijd slechts eenmaal, waardoor niet Genk maar Oostende Europa in mocht. Hoe zeggen ze dat nu ook weer aan de kust… driemaal is scheepsrecht?