Cercle Brugge-spelers Xavier Mercier, Crysan en Irvin Cardona verhinderden met hun goals tegen KFCO Beerschot Wilrijk op 10 maart 2018 een historische gebeurtenis. Had Beerschot die dag gewonnen in het Jan Breydelstadion, dan waren de Antwerpenaars in vijf seizoenen tijd van Eerste provinciale naar Eerste klasse A gepromoveerd – veronderstellend dat de niet-alledaagse overgang van Derde klasse B naar Eerste klasse amateurs in 2016 ook een promotie was. Cercle Brugge stak daar echter een stokje voor, waardoor RFC Seraing en KV Oostende naast FCV Dender EH dat nu al een tijdje onder de radar is verdwenen de twee laatste Belgische clubs blijven die met (minstens) twee promoties op rij naar Eerste klasse promoveerden.

In het seizoen 2019/20 was het bibberen tot de laatste speeldag voor KV Oostende. Adnan Čustović en Franck Berrier – God hebbe zijn ziel – werden begin maart 2020 teruggehaald om met nog twee speeldagen te gaan het behoud veilig te stellen in de Versluys Arena. Beide heren moeten hun ogen toen eens goed hebben uitgewreven: van 2015 tot 2017 hadden ze – Čustović als assistent van Yves Vanderhaeghe en Berrier als speler – absolute hoogdagen gekend aan de kust: herfstkampioen in november 2015, twee seizoenen op rij in Play-off 1, bekerfinale verloren na strafschoppen, Europees spelen in Marseille tegen Patrice Evra en Dimitri Payet… Hadden zij toen durven denken dat de voorheen onbekende Alexander Blessin een jaar later maar nipt naast de Champions’ play-offs zou grijpen?

KV Oostende, woeliger dan de golven. Of eigenlijk ook weer niet. Ja, KVO heeft sinds zijn promotie in 2013 veel ups-and-downs gekend, maar ze zijn tenminste niet meer gedegradeerd sinds Frederik Vanderbiest stamnummer 31 voor de vierde keer naar Eerste klasse leidde. Als we er de clubgeschiedenis op naslaan, zien we dat dat eigenlijk al een hele prestatie is. Bij de eerste drie pogingen zong KV Oostende het immers nooit langer uit dan… twee seizoenen. Na de eerste promotie in 1993 eindigde KVO nog knap zevende onder trainer Raoul Peeters, maar het seizoen daarop liep een pak minder goed af, namelijk met een voorlaatste plaats. In de seizoenen 1998/99 en 2004/05 duurde het avontuur bij de elite zelfs nog minder lang: KV Oostende boekte toen telkens een retourtje naar Tweede klasse, als ware het een dagjestoerist. Zelfs AS Oostende, dat in 1981 samen met VG Oostende samensmolt tot het huidige KV Oostende, speelde nooit langer dan drie seizoenen op rij in Eerste klasse.

Theater Aan Zee

Dat KV Oostende in het seizoen 2004/05 de hoogste divisie niet overleefde, is op zich niet zo verbazingwekkend. De promotie in 1998 kwam er na drie seizoenen in Tweede klasse, maar een jaar voor de promotie in 2004 zat KV Oostende nog in… Derde klasse. Mede dankzij de vele goals van Jean-Jacques Missé-Missé strandde KV Oostende in het seizoen 2002/03 op slechts één punt van kampioen Berchem Sport. De Antwerpenaars kregen echter geen licentie voor Tweede klasse, waarop KVO de kampioen van Derde klasse B, AFC Tubeke, mocht vervoegen naar tweede. Een dankbaar vangnet, want in de eindronde kreeg de kustclub in de eerste ronde een 5-1-totaalscore om de ogen tegen OH Leuven.

Het seizoen daarop verliep meteen goed voor KV Oostende. In een seizoen met veel afwisselde titelkandidaten eindigde het opnieuw tweede, op vijf punten van kampioen FC Brussels. Doordat de Molenbekenaars naast het derde periodekampioenschap ook de titel wonnen, mochten de Oostendenaars zich opmaken voor de eindronde. Dat werd voor de kustclub geen verplicht eindeseizoensnummer, maar zowaar een voorprogramma van Theater Aan Zee: na vier van de zes speelrondes stond KV Oostende immers derde op vier met slechts één punt minder dan het leidersduo KSV Roeselare-AFC Tubeke. KVO had daarbij wel een voordeel: bij gelijk aantal punten zou de ploeg met de meeste zeges aan het langste eind trekken, en indien dat ook gelijk was de ploeg die het hoogst eindigde in de reguliere competitie.

Geen slechte troefkaart voor de vicekampioen, leek het, zeker gezien het leidersduo elkaar op de vijfde speeldag op een gelijkspel hield. KVO liet het echter na om daarvan de profiteren, want de Kustboys gingen zelf met 4-3 de boot in bij Verbroedering Geel. Indien de jongens van trainer Gilbert Bodart in extremis nog naar de eerste plaats wilden wippen, moesten ze op de slotspeeldag zelf winnen van AFC Tubeke en hopen op puntenverlies van Roeselare tegen Geel. Op 27 mei 2004 stonden de sterren boven de Noordzee echter juist: bij de rust stond Roeselare 0-2 achter, waardoor Geel plots virtueel eindrondewinnaar werd, maar vroeg in de tweede helft zette David Crv de Oostendenaars op rozen. Roeselare kwam nog terug tot 2-2, maar incasseerde er uiteindelijk toch nog twee, terwijl Oostende zijn 1-0-voorsprong niet meer weggaf. Met dank aan David Crv, een Limburger die in 2003 was overgekomen van KV Mechelen. En natuurlijk met dank aan de expertise van de in januari 2004 aangespoelde Paul Okon. U weet wel, de Australiër die in 1995 de Gouden Schoen won met dertig punten voorsprong op… Gilbert Bodart.

De Jean-Jacques Missé-Missé van dat seizoen

KV Oostende begon het seizoen met Bodart als coach, maar zette de voormalige Rode Duivel in januari 2005 aan de deur – vanwege de 8 op 51 of vanwege zaak-Ye, die even later zou losbarsten? – en verving hem door Herman Vermeulen. Desondanks degradeerde KV Oostende na één seizoen weer naar Tweede klasse. Daarna was het zeventien jaar wachten op een ploeg die het kunstje van KV Oostende kon herhalen. RFC Seraing stond in het seizoen 2019/20 derde toen de competitie werd stopgezet vanwege de coronacrisis en mocht door het hoog aantal vrijgekomen plaatsen overgaan naar Eerste klasse B. Daar eindigde het op achttien punten van kampioen Union Sint-Gillis, maar in de barragewedstrijden tegen de voorlaatste uit 1A, Waasland-Beveren, ontbonden Georges Mikautadze en co hun duivels: na een 1-1-gelijkspel in het Pairaystadion gingen de Luikenaars met 2-5 winnen op de Freethiel.

Wie denkt dat de Oostendse stunt van 2004 een toevalstreffer was, heeft het trouwens mis. In navolging van AS Oostende, dat zichzelf in 1973 en 1974 op een back-to-backpromotie trakteerde, vaarde KV Oostende begin jaren negentig recht van Derde naar Eerste klasse. Ook toen met dank aan een Afrikaanse goalgetter, wat in het seizoen van de titel in Derde klasse: de Jean-Jacques Missé-Missé van dat seizoen heette Yves Essende-Liombi. Zijn 23 goals in het seizoen 1991/92 leverden hem een transfer op naar KSK Beveren, waardoor de Congolees niet meer meemaakte hoe KV Oostende het seizoen daarop in de eindronde vlotjes de maat nam van Eendracht Aalst, Beerschot VAC en KSK Tongeren. Wie er dat seizoen kampioen werd in Tweede klasse? Wel, dat was… RFC Sérésien, de geestelijke voorganger van de laatste Belgische club die in één ruk van het derde naar het eerste niveau promoveerde!

Lees de complete reeks
Speeldag 2: KV Oostende en de tweede speeldag: een potentiële katercocktail voor Genk
Speeldag 3: Union St-Gillis, een dichte ooggetuige van de eerste successen van Beerschot